maruna nadmorska bezwonna

Kwiatostan maruny nadmorskiej bezwonnej (dodano 16-11-2019).

Matricaria maritima L. subsp. inodora (L.) Dostál (synonimy Tripleurospermum inodorum (L.) Sch. Bip. Tripleurospermum maritimum (L.) W. D. J. Koch)
Nazwa angielska: scentless mayweed (chamomile)
Rodzina: astrowate (Asteraceae), dawniej: złożone (Compositeae)

Wygląd, cechy szczególne

Dorasta do 15-60(80) cm wysokości, łodyga zazwyczaj rozgałęziona w górnej części. Liście 2-3 krotnie pierzastosieczne. Łatki liści cienkie (o,3 – 0,5 mm), nitkowate, na ogół z niewielkim kolcem na końcu, spodem bruzdkowane (dodano 16-11-2019). Kwiatostanem jest koszyczek (średnica 8-15 mm) z dnem pełnym. Kwiaty brzeżne białe, wewnętrzne żółte. Owoc to podłużna niełupka.

Maruna nadmorska typowa (Matricaria maritima L. subsp. maritima) występuje na słonych łąkach i piaskach nadmorskich. Jest to gatunek dwuletni lub wieloletni, o łodydze pokładającej się, z grubymi łatkami liści (ponad 1 mm) (dodano 18-03-2020).

Chwastem często mylonym z maruną jest rumianek pospolity. Kwiatostany rumianku posiadają silnie wypukłe i puste wewnątrz dno kwiatowe, a roztarta roślina rumianku wydziela przyjemny intensywny aromatyczny zapach. Kwiatostan maruny ma dno pełne, półkoliste, a roztarte rośliny są prawie bezwonne.

Różnice w budowie kwiatostanów maruny bezwonnej i rumianku pospolitego

W górnej części zdjęcia maruna nadmorska bezwonna, dolna rumianek pospolity.

Okres kwitnienia

czerwiec-wrzesień (październik)

Cykl życiowy, biologia

Maruna nadmorska bezwonna jest gatunkiem rocznym (formy jare i ozime), niekiedy wieloletnim. Średnia produkcja nasion ok. 5000 szt., jednak pojedynczy osobnik może ich wydać nawet 50 000–300 000. Nasiona zachowują przeciętnie żywotność przez 6 lat.

Występowanie, szkodliwość

Maruna zachwaszcza najczęściej zboża, rzepak, okopowe. W badaniach 100 szt. maruny na m2 obniżyło plon ziarna pszenicy ozimej o 18-34%. Niektóre źródła informują, że w zbożach próg szkodliwości maruny to 3-10 szt. na m2.

W doświadczeniach kanadyjskich ustalono, że szkodliwość maruny zachwaszczającej plantacje pszenicy były największa w latach wilgotnych. W sezonach przekropnych odnotowano nawet 3-krotnie większą stratę plonu w porównaniu do sezonów z niedoborem opadów. To sugeruje, że susza bardziej niekorzystnie wpływa na rozwój maruny niż pszenicy (dodano 06-11-2017).

Typowe warunki siedliskowe

wskaźnik świetlny: pełne światło
wskaźnik wilgotnościowy: gleby świeże
wskaźnik trofizmu: gleby zasobne
wskaźnik kwasowości gleby: gleby obojętne (6≤ pH <7) [1]


Zwalczanie maruny nadmorskiej bezwonnej

Wrażliwość na herbicydy*: np. amidosulfuron, bentazon, bromoksynil, chlorosulfuron, chlopyralid, diflufenikan, fenmedifam, florasulam, izoproturon, metamitron, metazachlor, metobromuron, metsulfuron metylowy, napropamid, nikosulfuron, pirydat, piroksysulam, sulkotrion, tritasulfuron, tribenuron metylowy, triflusulfuron metylowy.

*Skuteczność herbicydu zależy od wielu czynników m.in. fazy rozwojowej chwastu, dawki i formulacji preparatu. Dlatego informacji dotyczących wrażliwości chwastów na działanie środka chwastobójczego należy zawsze szukać w jego etykiecie.

Przeczytaj także: Wiosenne zwalczanie chwastów w rzepaku

Zimujące siewki maruny bezwonnej (dodano 12-02-2020).

źródła:
1. Zarzycki K., Trzcińska-Tacik H., Różański W., Szeląg Z., Wołek J., Korzeniak U. 2002. Ecological indicator values of vascular plants of Poland. Ekologiczne liczby wskaźnikowe roślin naczyniowych Polski. Wyd. Inst. Bot. PAN, Kraków, 183 ss.