Adiuwanty do herbicydów

kurzyślad polny

(dodano 10-03-2020)

Anagallis arvensis L.
Nazwa angielska
: scarlet pimpernel, red pimpernel, red chickweed.
Rodzina: pierwiosnkowate (Primulaceae)

Wygląd, cechy szczególne

SIEWKA
Łodyżka podliścieniowa o wysokości 5-8 mm, zielona, żółtawa lub brunatnoczerwonawo nabiegła. Liścienie jajowato lancetowate, ciemnozielone, błyszczące, z krótkimi ogonkami, czasami od spodniej strony z brunatnymi plamkami. Liście szerokojajowate, ciemnozielone, z połyskiem, od spodu na ogół z ciemnymi kropkami. Pierwsze liście na krótkich ogonkach, dalsze siedzące (dodano 17-01-2024).

ROŚLINA DOROSŁA
Łodyga nieowłosiona, dł, 5-20 (40) cm, czterokanaciasta, na ogół rozgałęziona w dolnej części, podnosząca się lub płożąca. Liście jajowate lub jajowatopodługowate, siedzące, od spodniej strony z ciemnymi kropkami. Płatki korony zazwyczaj czerwone, w dolnej części zachodzące na siebie brzegami, całobrzegie. Szypułki dłuższe od liści. Działki kielicha zaostrzone. Owocem jest wielonasienna kulista torebka, otwierająca się wieczkiem. Nasiona odwrotnie piramidalne (aktualizacja 02-02-2024).

Występuje również forma kurzyśladu polnego o niebieskich kwiatach – A. arvensis L. for. azurea (nie mylić z A. foemina (kurzyślad błękitny) – to inny gatunek!) (dodano 10-03-2021).

Dolna strona blaszek liściowych z charakterystycznymi kropkami (dodano 05-02-2018).

GATUNKI PODOBNE
Kurzyślad błękitny, wytwarzający płatki niebieskie, nie zachodzące na siebie brzegami, nieregularnie ząbkowane. Gatunek rzadki, bliski zagrożenia, w Polsce występujący na małej liczbie stanowisk (do stu). Preferuje gleby wapienne. Na Dolnym Śląsku uznany za gatunek wymarły. W roku 2006 trafił do Czerwonej listy roślin i grzybów Polski (aktualizacja 02-12-2023).

Okres kwitnienia

maj-wrzesień/październik.

Cykl życiowy, biologia

Kurzyślad polny jest rośliną jednoroczną, zazwyczaj występują formy jare, rzadko ozime. Kiełkowanie nasion może rozpocząć się już przy 2-5°C, jednak optymalna temperatura dla tego procesu zawiera się w przedziale od 7-10°C do 20°C (aktualizacja 29-03-2024). Nasiona w glebie mogą przetrwać do 7 lat (dodano 02-04-2019). Ze względu, że kwiaty kurzyśladu zamykają się podczas nagłych spadków ciśnienia, w niektórych regionach globu jest on nazywany barometrem dla ubogich (ang. poor man’s barometer) (dodano 24-02-2024).

Występowanie, szkodliwość

Kurzyślad nie stanowi dużego zagrożenia dla roślin uprawnych. Zachwaszcza praktycznie wszystkie uprawy rolnicze (jare i ozime) oraz ogrody.

Typowe warunki siedliskowe

wskaźnik świetlny: umiarkowane światło
wskaźnik wilgotnościowy: gleby świeże
wskaźnik trofizmu: gleby umiarkowanie ubogie – gleby zasobne
wskaźnik kwasowości gleby: gleby umiarkowanie kwaśne (5≤ pH< 6) / gleby zasadowe (pH>7) [1]

Zwalczanie kurzyślada polnego

Wrażliwość na herbicydy np.*: bromoksynil, chlorotoluron, dikamba, flurochloridon, jodosulfuron metylosodowy, lenacyl, linuron, MCPA, nikosulfuron, oksyfluorofen.

*Skuteczność herbicydu zależy od wielu czynników m.in. fazy rozwojowej chwastu, dawki i formulacji preparatu. Dlatego informacji dotyczących wrażliwości chwastów na działanie środka chwastobójczego należy zawsze szukać w jego etykiecie.

Inne informacje

Nazwa polska kurzyśladu wzięła się od charakterystycznego unerwienia liści, przypominającego kurzą łapę.

Kurzyślad jest zaliczany do roślin trujących. Zawiera toksyczne saponiny i glikozydy, flawonoidy, garbniki, kwasy organiczne oraz gorycz glikozydową [2].

 

 

(dodano 10-04-2024)

Galeria zdjęć

źródła:
1. Zarzycki K., Trzcińska-Tacik H., Różański W., Szeląg Z., Wołek J., Korzeniak U. 2002. Ecological indicator values of vascular plants of Poland. Ekologiczne liczby wskaźnikowe roślin naczyniowych Polski. Wyd. Inst. Bot. PAN, Kraków, 183 ss.
2. Żuraw B., Haratym W., Tietze M., Weryszko-Chmielewska E. 2014. Rośliny dziko rosnące o właściwościach toksycznych. Alergoprofil 10 (1): 19-27.