komosa biała

Siewka komosy w stadium liścieni (dodano 26-02-2020).

Chenopodium album L.
Nazwa angielska: lambsquarters, common lambsquarter, fat-hen, white goosefoot
Rodzina: komosowate (Chenopodiaceae)

Wygląd, cechy szczególne

SIEWKA: Łodyżka podliścieniowa czerwonawa, cienka. Liścienie równowąskie, na szczycie zaokrąglone. Od górnej strony pokryte mączystym nalotem, od spodniej fioletowoczerwone (dodano 26-02-2020).
ROŚLINA DOROSŁA: Komosa biała osiąga na ogół 15-100 cm wysokości, jednak w korzystnych warunkach niektóre egzemplarze dorastają nawet 3 m. Ma silnie rozwinięty korzeń palowy. Liście podłużnie rombowane lub prawie lancetowate, ząbkowane lub całobrzegie. Kwiatostany kłosokształtne lub wiechowate. Owocem jest spłaszczony orzeszek. Cała roślina mączysto owłosiona.

Okres kwitnienia

lipiec-październik

Siewka komosy w stadium 2 liści (dodano 26-04-2018).

Cykl życiowy, biologia

Gatunek jednoroczny jary. Pojedynczy egzemplarz produkuje nawet kilkadziesiąt tysięcy nasion (średnio kilkaset – kilka tysięcy). Nasiona mogą bez problemu przetrwać w glebie ok. 40 lat. W latach 60. ubiegłego wieku opisano przypadek gdy w trakcie wykopalisk archeologicznych wydobyto żywe nasiona komosy liczące około 1700 lat (dodano 02-01-2017).

Po przejściu przez przewód pokarmowy konia, krowy i świni zdolność do kiełkowania zachowało odpowiednio 2,5; 16,29 i 20,36% nasion komosy białej [2] (dodano 25-02-2018).
Kiełkowanie odbywa się w temperaturach od 5 do 33ºC (najlepiej przy 18 ºC – badania przeprowadzone w Czechach).

Skuteczne zwalczanie komosy białej w kukurydzy

Występowanie, szkodliwość

Komosa jest w Polsce najpospolitszym gatunkiem dwuliściennym zachwaszczającym kukurydzę, występuje praktycznie na każdej plantacji. Bardzo często zachwaszcza również okopowe, rzadziej zboża i rzepak. Próg szkodliwości dla kukurydzy to 2 szt./m² [1] (dodano 23-03-2017). Można jednak natrafić na informację, że już 5 egzemplarzy komosy na powierzchni 10m² plantacji kukurydzy w okresie zbioru, może spowodować spadek plonu ziarna o 5%.
W badaniach IOR-PIB ustalono, że szkodliwość komosy dla buraka cukrowego jest w bardzo dużym stopniu uzależniona od warunków wilgotnościowych. W sezonach z niedoborem opadów progiem ekonomicznej szkodliwości był 1 egzemplarz komosy na 10m² plantacji, natomiast w sezonach wilgotnych próg wynosił 5 szt. na 10m² (dodano 16-05-2018).

Siewka komosy białej (dodano 05-02-2018).

Typowe warunki siedliskowe

wskaźnik świetlny: pełne światło
wskaźnik wilgotnościowy: gleby świeże
wskaźnik trofizmu: gleby zasobne – bardzo zasobne
wskaźnik kwasowości gleby: gleby obojętne (6≤ pH <7) [3]

Zwalczanie komosy białej

Wrażliwość na substancje czynne np.*: 2,4-D, bromoksynil, chlorotoluron, chlorydazon, desmedifam, dikamba, dimetachlor, flurochloridon, izoksaflutol, izoproturon, lenacyl, linuron, MCPA, mekoprop-P, metamitron, metobromuron, mezotrion, napropamid, oksyfluorofen, pendimetalina, pirydat (dodano 06-04-2020), sulkotrion, tembotrion, terbutyloazyna, tribenuron.

W badaniach czeskich przedwschodowy zabieg preparatami zawierającymi pendimetalinę lub linuron, przeprowadzony w warunkach wysokiej wilgotności (65mm opadów na przestrzeni 4 tygodni po zabiegu), eliminował komosę białą w 100%. W przypadku niskiej wilgotności gleby (25mm opadów na przestrzeni 4 tygodni po zabiegu) skuteczność linuronu obniżyła się do ok. 10%, natomiast efektywność działania pendimetaliny pozostała bez zmian (100%) (dodano 14-06-2017).

*Skuteczność herbicydu zależy od wielu czynników m.in. fazy rozwojowej chwastu, dawki i formulacji preparatu. Dlatego informacji dotyczących wrażliwości chwastów na działanie środka chwastobójczego należy zawsze szukać w jego etykiecie.

Przeczytaj także: Chemiczne zwalczanie chwastów w kukurydzy

źródła:
1. Bereś P. K., Mrówczyński M. (red.). 2013. Metodyka integrowanej ochrony kukurydzy dla producentów. Wyd. Inst. Ochr. Roślin, Poznań, 67 ss.
2. Świętochowski B., Tołpa S. 1950. Chwasty. PWRiL, Warszawa, 160 ss.
3. Zarzycki K., Trzcińska-Tacik H., Różański W., Szeląg Z., Wołek J., Korzeniak U. 2002. Ecological indicator values of vascular plants of Poland. Ekologiczne liczby wskaźnikowe roślin naczyniowych Polski. Wyd. Inst. Bot. PAN, Kraków, 183 ss.