maruna bezwonna

Matricaria perforata Mérat (= Matricaria inodora L. nom. illeg. = Matricaria maritima L. ssp. inodora (L.) Dostál = Tripleurospermum inodorum (L.) Schulz-Bip. = Tripleurospermum maritimum ssp. inodorum (L) Hyl ex Vaar.)

Nazwa angielska: scentless mayweed (chamomile)

Rodzina: astrowate (Asteraceae), dawniej: złożone (Compositeae)

Wygląd, cechy szczególne: Dorasta do 15-60cm wysokości, łodyga zazwyczaj rozgałęziona w górnej części. Liście 2-3 krotnie pierzastosieczne. Kwiatostanem jest koszyczek (średnica 8-15mm) z dnem pełnym. Kwiaty brzeżne białe, wewnętrzne żółte. Owoc podłużna niełupka.
Marunna bezwonna na etapie kwitnienia, zachwaszczająca uprawę kukurydzyOkres kwitnienia: czerwiec-wrzesień (październik)

Cykl życiowy, biologia: Maruna bezwonna jest gatunkiem rocznym (formy jare i ozime), niekiedy wieloletnim. Średnia produkcja nasion ok. 5000 sztuk, jednak pojedyncza roślina może ich wydać nawet 50 000 – 300 000. Nasiona zachowują przeciętnie żywotność przez 6 lat.

Występowanie, szkodliwość: Maruna bezwonna zachwaszcza najczęściej zboża, rzepak, okopowe. W badaniach naukowych 100 szt. maruny na m2 obniżyło plon ziarna pszenicy ozimej o 18-34%. Niektóre źródła informują, że w zbożach próg szkodliwości maruny to 3-10 szt. na m2.

Chwasty podobne: Gatunkiem często mylonym z maruną jest rumianek pospolity. Kwiatostany rumianku posiadają silnie wypukłe i puste wewnątrz dno kwiatowe, a roztarta roślina rumianku wydziela przyjemny intensywny aromatyczny zapach. Kwiatostan maruny ma dno pełne, półkoliste, a roztarte rośliny są prawie bezwonne.
Różnice w budowie kwiatostanów maruny bezwonnej i rumianku pospolitegoW górnej części zdjęcia maruna bezwonna, dolna rumianek pospolity.

Typowe warunki siedliskowe:
wskaźnik świetlny: pełne światło
wskaźnik wilgotnościowy: gleby świeże
wskaźnik trofizmu: gleby zasobne
wskaźnik kwasowości gleby: gleby obojętne (6≤ pH <7)

Zwalczanie maruny bezwonnej (wrażliwość na herbicydy) np.*: amidosulfuron, bentazon, bromoksynil, chlorosulfuron, chlopyralid, diflufenikan, fenmedifam, florasulam, izoproturon, metamitron, metazachlor, metobromuron, metsulfuron metylowy, napropamid, nikosulfuron, pirydat, piroksysulam, sulkotrion, tritasulfuron, tribenuron metylowy, triflusulfuron metylowy.

*Skuteczność herbicydu zależy od wielu czynników m.in. fazy rozwojowej chwastu, dawki i formulacji preparatu. Dlatego informacji dotyczących wrażliwości chwastów na działanie środka chwastobójczego należy zawsze szukać w jego etykiecie.