propoksykarbazon sodu

propoxycarbazone-sodium (angielska nazwa zwyczajowa)

GRUPA CHEMICZNA: sulfonyloaminokarbonylotriazolinony

GRUPA HRAC: B

DROGI WNIKANIA DO ROŚLIN: Pobierany przez liście i korzenie chwastów, przemieszcza się w roślinie (działa systemicznie).

 MECHANIZM DZIAŁANIA: Propoksykarbazon sodu blokuje powstawanie aminokwasów rozgałęzionych waliny oraz izoleucyny, co prowadzi do zahamowanie podziałów komórkowych oraz zahamowanie wzrostu roślin. Działa powoli i pełny efekt chwastobójczy widoczny jest dopiero po upływie 4-6 tygodni od wykonania zabiegu [1].

 SKUTECZNOŚĆ CHWASTOBÓJCZA*:

  • propoksykarbazon sodu w dawce 42–70 g/ha
    Gatunki wrażliwe: miotła zbożowa, perz właściwy, samosiewy rzepaku, tasznik pospolity,tobołki polne (42 g/ha – zwalczanie miotły zbożowej i pozostałych wrażliwych chwastów jednoliściennych oraz ograniczanie rozwoju perzu właściwego, 70 g/ha – zwalczanie perzu właściwego na stanowiskach silnie zachwaszczonych, gdy gatunek ten jest dominującym chwastem na plantacji) [1].

 *Skuteczność herbicydu zależy od wielu czynników m.in. fazy rozwojowej chwastu, dawki i formulacji preparatu. Dlatego informacji dotyczących wrażliwości chwastów na działanie środka chwastobójczego należy zawsze szukać w jego etykiecie.

 PRZYKŁADOWE MOŻLIWOŚCI ZASTOSOWANIA: pszenica jara, pszenica ozima, pszenżyto ozime.

 Połowiczny rozkład w glebie (DT50): badania polowe 6,6-56 dni, badania laboratoryjne 23-99 dni [2].

Ostra doustna toksyczność dla szczura (LD50): > 5000 mg/kg [2]

 WYBRANE PREPARATY:

  • Attribut 70 SG
  • Caliban 178 WG (+ jodosulfuron metylosodowy)
  • Zeus 208 WG (+ amidosulfuron + jodosulfuron metylosodowy)
  • Zeus 208 WG + Nuance 75 WG (+ amidosulfuron + jodosulfuron metylosodowy + tribenuron metylu)

 źródła:
1.
Attribut 70 WG. Etykieta preparatu – instrukcje stosowania środków ochrony roślin MRiRW. Załącznik do zezwolenia MRiRW Nr R-3/2009 z dnia 08.01.2009

2. Footprint PPDB (Pesticide Properties Database). http://www.herts.ac.uk/aeru/footprint [dostęp 22.12.2015].
3. Praczyk T., Skrzypczak G. 2004. Herbicydy. PWRiL, Poznań, 274 ss.
4. Tomlin C. D. S. (red.). 2006. The Pesticide Manual. 14th edition. British Crop Production Council, Alton, 1350 ss.