mak piaskowy

Papaver argemone L.
Nazwa angielska: long pricklyhead poppy, prickly poppy
Rodzina: makowate (Papaveraceae)

Wygląd, cechy szczególne: Łodyga 15-30(50) cm wysokości, w górnej części przylegająco owłosiona. Liście pojedynczo, podwójnie lub potrójnie pierzastodzielne. Kwiaty pojedyncze. Płatki korony ciemnoczerwone, wąskie, nie nachodzące na siebie brzegami. Torebka rzadko owłosiona, kształtu podługowato-maczugowatego, kilka razy dłuższa niż szersza. Nasiona drobne, nerkowate (dł. 0,8-1 mm).

Okres kwitnienia: V-VII

 Cykl życiowy, biologia: Roślina roczna, tworzy formy jare oraz zimujące.

 Występowanie, szkodliwość: Zachwaszcza zboża, zwłaszcza ozime. Ze względu na niższy wzrost oraz słabsze ulistnienie, mak piaskowy stwarza mniejsze zagrożenie dla upraw niż mak polny.

Typowe warunki siedliskowe [1]:
wskaźnik świetlny: pełne światło
wskaźnik wilgotnościowy: gleby świeże
wskaźnik trofizmu: gleby umiarkowanie ubogie
wskaźnik kwasowości gleby: gleby umiarkowanie kwaśne (5≤ pH <6) – gleby obojętne (6≤ pH <7)

Zwalczanie maku piaskowego (wrażliwość na substancje czynne)*: np. foramsulfuron + jodosulfuron metylosodowy.

Do zwalczania maku piaskowego powinny być przydatne herbicydy wykorzystywane do niszczenia maku polnego, jednak nie ma gwarancji, że wrażliwość obu gatunków na zastosowaną substancję czynną będzie identyczna.

źródła:
1. Zarzycki K., Trzcińska-Tacik H., Różański W., Szeląg Z., Wołek J., Korzeniak U.
2002. Ecological indicator values of vascular plants of Poland. Ekologiczne liczby wskaźnikowe roślin naczyniowych Polski. Wyd. Inst. Bot. PAN, Kraków, 183 ss.