flufenacet

flufenacet (angielska nazwa zwyczajowa)

Flufenacet zsyntetyzowano w roku 1988. Na światowym rynku pojawił się dopiero po 10 latach badań – w roku 1998. W Polsce preparaty zawierające flufenacet zarejestrowano po raz pierwszy w roku 1999.

Grupa chemiczna

oksyacetamidy

Grupa HRAC

K3

Drogi wnikania do roślin

Pobierany jest przez korzenie oraz pędy kiełkujących chwastów.

Działanie

Flufenacet blokuje enzymy katalizujące biosyntezę kwasów tłuszczowych o bardzo długich łańcuchach (VLCFA). Zakłóca proces powstawania wosków roślinnych. Chwasty wrażliwe są niszczone na etapie kiełkowania lub obumierają krótko po wschodach.

Skuteczne zwalczanie chwastów w zbożach ozimych

Skuteczność chwastobójcza*

GATUNKI WRAŻLIWE
np.: chwastnica jednostronna, fiołek polny, miotła zbożowa, palusznik krwawy, proso zwyczajne, przytulia czepna, stokłosa bezostna, wiechlina roczna, włośnica zielona, wyczyniec polny, życica trwała (aktualizacja 26-09-2020).

INFORMACJE SZCZEGÓŁOWE
Etykiety herbicydów

  • Flufenacet w dawce 120-150 g/ha – gatunki wrażliwe: miotła zbożowa, stokłosa bezostna, życica trwała. Gatunki odporne: m.in. fiołek polny, przytulia czepna [3].
  • – w dawce 180 g/ha – gatunki wrażliwe: miotła zbożowa, wiechlina roczna [4].
  • – w dawce 240 g/ha – gatunki wrażliwe: fiołek polny, miotła zbożowa, przytulia czepna [5] (dodano 26-09-2020).

Publikacje naukowe i popularnonaukowe

  • Flufenacet w dawce 250 g/ha (doświadczenie szklarniowe) – skuteczność powyżej 95%: chwastnica jednostronna, palusznik krwawy, proso zwyczajne, włośnica zielona, wyczyniec polny. Skuteczność powyżej 80%: komosa biała, przytulia czepna, szarłat szorstki, żółtlica drobnokwiatowa [6] (dodano 26-09-2020).

*Skuteczność herbicydu zależy od wielu czynników m.in. fazy rozwojowej chwastu, dawki i formulacji preparatu. Dlatego informacji dotyczących wrażliwości chwastów na działanie środka chwastobójczego należy zawsze szukać w jego etykiecie.

Przykładowe możliwości zastosowania

jęczmień ozimy, kukurydza, pszenica ozima, pszenżyto ozime, soja, żyto ozime, ziemniak

Połowiczny rozkład w glebie (DT50)

14,2-68,1 dni w badaniach polowych, 7,04-37,4 dni w badaniach laboratoryjnych [1]

Ostra doustna toksyczność dla szczura (LD50)

samiec: 1617 mg/kg, samica 589 mg/kg [2]

Wybrane preparaty

  • Arnold (+ diflufenikan)
  • Aspect T (+ terbutylazyna)
  • Bacara Trio 516 SC (+ diflufenikan + metrybuzyna)
  • Bat 600 SC (+ diflufenikan)
  • Battle Delta 600 SC (+ diflufenikan)
  • Cetnik 500 SC
  • Cevino 500 SC
  • Coliseum (+ metrybuzyna)
  • Diplomat 480 SC
  • Expert 600 SC (+ diflufenikan)
  • Expert Met 56 WG (+ metrybuzyna)
  • Fence 480 SC
  • Fluent 500 SC
  • Glosset 600 SC
  • Glosset SC
  • Herold 600 SC (+ diflufenikan)
  • Inker 500 SC
  • Komandos 560 SC (+ diflufenikan)
  • Kompleks 560 SC (+ diflufenikan)
  • Komplet 560 SC (+ diflufenikan)
  • Mertil 600 SC (+ diflufenikan)
  • Naceto SC (+ diflufenikan)
  • Osprey 480 SC
  • Palisade 480 SC
  • Plateen 41,5 WG (+ metrybuzyna)
  • Pontos (+ pikolinafen)
  • Reliance 600 SC (+ diflufenikan)
  • Sunfire 500 SC

źródła:
1. Footprint PPDB (Pesticide Properties Database).
http://www.herts.ac.uk/aeru/footprint [dostęp 11-09-2020].

2. Tomlin C. D. S. (red.). 2006. The Pesticide Manual. 14th edition. British Crop Production Council, Alton, 1350 ss.
3. Etykieta herbicydu Cevino 500 SC, gov.pl, dostęp 25-09-2020.

4. Etykieta herbicydu Sunfire 500 SC, gov.pl, dostęp 25-09-2020.
5. Etykieta herbicydu Osprey 480 SC, gov.pl, dostęp 25-09-2020.
6. Krämer W., Schirmer U. (red.). 2012. Modern Crop Protection Compounds. Wiley-VCH, Weinheim, 1302 ss.