żółtlica drobnokwiatowa

Siewka żółtlicy drobnokwiatowej, widoczne liścienie i pierwsza para liści (dodano 09-11-2018).

Galinsoga parviflora Cav.
Nazwa angielska: gallant soldier
Rodzina: astrowate (Asteraceae), dawniej: złożone (Compositae)

Żółtlica drobnokwiatowa pochodzi z Ameryki Południowej. Do Europy została sprowadzona pod koniec XVIII wieku, m.in. do Królewskiego Ogrodu Botanicznego w Kew (dzielnica Londynu). Później stopniowo rozprzestrzeniła się w całej Europie. Na obszarze Polski pierwszy raz została odnotowana w roku 1807 [1] (dodano 24-10-2016).

Wygląd, cechy szczególne: Roślina delikatnie przylegająco owłosiona. Dorasta na ogół od 10cm do 70cm wysokości. Liście ogonkowe, jajowate, zaostrzone, ząbkowane. Liście górne podługowato-lancetowate. Kwiatostan to koszyczek. Owocem jest omszona, 4-kanciasta niełupka.

Gatunki podobne: żółtlica owłosiona (brzeżne kwiaty większe, liście grubo ząbkowane, roślina odstająco owłosiona).żółtlica drobnokwiatowa - kwiatostan

Okres kwitnienia: maj-październik (do pierwszych przymrozków)

Cykl życiowy, biologia: Gatunek o krótkim cyklu rozwojowym, od kiełkowania do wydania nasion upływa 5-6 tygodni. W ciągu sezonu wegetacyjnego może wydać kilka pokoleń. Produkuje 5000-1000 niełupek. Nasiona żółtlicy nie wchodzą w stan spoczynku, jeśli warunki są sprzyjające kiełkują od razu po osypaniu (dodano 26-10-2018).

Wschody odbywają się głównie z najpłytszej, wierzchniej warstwy gleby. Wyniki badań są jednak rozbieżne. W jednym z doświadczeń nasiona żółtlic (drobnokwiatowej i owłosionej) nie zdołały wzejść z głębokości 1cm (z powierzchni kiełkowało 98%, a z głębokości 0,25cm już tylko 56% nasion). Natomiast w innym doświadczeniu odnotowano aż 97% wchodów z nasion umieszczonych na głębokości 3cm (gleba wilgotna i optymalna temperatura) (dodano 21-06-2018).

 

Niełupki żółtlicy drobnokwiatowej (po lewej stronie podziałka milimetrowa) (dodano 08-10-2018).

Występowanie, szkodliwość: Zachwaszcza kukurydzę, warzywa, ziemniaki.
Żółtlica toleruje gleby o różnym odczynie, jednak najbardziej szkodliwa jest na stanowiskach o pH zbliżonym do obojętnego. W badaniach wazonowych przeprowadzonych przez prof. Parylak (UP Wrocław) okazało się, że egzemplarze rosnące na glebie o pH 6,7 pobierały niemal trzykrotnie więcej azotu od rosnących na glebie o pH 4,4 (dodano 02-01-2017).

Typowe warunki siedliskowe [2]:
wskaźnik świetlny: pełne światło-umiarkowane światło
wskaźnik wilgotnościowy: gleby świeże
wskaźnik trofizmu: gleby zasobne-gleby umiarkowanie ubogie
wskaźnik kwasowości gleby: gleby obojętne (6≤ pH <7)

Zwalczanie żółtlicy drobnokwiatowej (wrażliwość na herbicydy) np.*: amidosulfuron, bentazon, bromoksynil, chlopyralid, fenmedifam, florasulam, linuron, metamitron, mezotrion, napropamid, nikosulfuron, pirydat, sulkotrion, tribenuron metylowy.

*Skuteczność herbicydu zależy od wielu czynników m.in. fazy rozwojowej chwastu, dawki i formulacji preparatu. Dlatego informacji dotyczących wrażliwości chwastów na działanie środka chwastobójczego należy zawsze szukać w jego etykiecie.

Inne informacje: Nazwa rodzajowa Galinsoga upamiętnia żyjącego w XVIII wieku hiszpańskiego lekarza i botanika Ignacio Mariano Martinez de Galinsoga, dyrektora Królewskiego Ogrodu Botanicznego w Madrycie (dodano 26-10-2018).

źródła:
1. Kuszewska K. 2007. Żółtlica-skąd przybyła i dokąd wędruje. Natura. Przyroda Warmii i Mazur 3(7): 9-10.
2. Zarzycki K., Trzcińska-Tacik H., Różański W., Szeląg Z., Wołek J., Korzeniak U. 2002. Ecological indicator values of vascular plants of Poland. Ekologiczne liczby wskaźnikowe roślin naczyniowych Polski. Wyd. Inst. Bot. PAN, Kraków, 183 ss.

żółtlica drobnokwiatowa - kwitnący egzemplarz