wyczyniec polny

Alopecurus myosuroides Huds.
Nazwa angielska:
slender meadow foxtail, black-grass, mouse foxtail.
Rodzina: wiechlinowate (Poaceae), dawniej trawy (Graminaceae)

Wygląd, cechy szczególne: Dorasta przeciętnie od 20 do 50cm. Źdźbła podniesione, od nasady rozgałęziające się, liście podłużnie lancetowate, uszek brak, języczek 2-3mm. Kwiatostanem jest walcowata, kłosokształtna wiecha (kłos pozorny) o szerokości ok. 5mm i długości 5-10cm. Ziarniaki jajowate.

Kwiatostany wyczyńca (dodano 08-11-2017). Fot. Kurt Stüber – caliban.mpiz-koeln.mpg.de/mavica/index.html part of www.biolib.de, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=3536

Okres kwitnienia: maj-sierpień (wrzesień)

Cykl życiowy, biologia: Gatunek jednoroczny jary lub zimujący. Przeciętnie wytwarza od 40 do 400 ziarniaków.

Występowanie, szkodliwość: Wyczyniec polny uznawany jest za archeofita, czyli gatunek obcego pochodzenia, który przybył do Polski przed rokiem 1500. Pierwsze informacje o wyczyńcu stwarzającym problemy w uprawie zbóż pochodzą z końcówki lat sześćdziesiątych (Kujawy) i osiemdziesiątych (Żuławy Wiślane) XX wieku. W ostatnich latach gatunek ten zdobywa nowe stanowiska i stopniowo staje się coraz większym zagrożeniem dla upraw (dodano 08-11-2017).

Wyczyniec polny stwarza zagrożenie przede wszystkim dla zbóż ozimych, czasami pojawia się również w okopowych. W jednym z badań niemieckich próg szkodliwości dla zbóż ustalono na 20-30 szt. chwastu na 1m². Z kolei w doświadczeniu przeprowadzonym w IUNG-PIB ekonomicznym progiem szkodliwości dla pszenicy ozimej było już 5 sztuk wyczyńca na 1m² plantacji (dodano 16-05-2017).
Wyczyniec polny (Alopecurus myosuroides) kiełkujące siewki.Typowe warunki siedliskowe:
wskaźnik świetlny: pełne światło-umiarkowane światło
wskaźnik wilgotnościowy: gleby świeże
wskaźnik trofizmu: gleby umiarkowanie ubogie – gleby zasobne
wskaźnik kwasowości gleby: gleby umiarkowanie kwaśne (5≤ pH <6) – gleby obojętne (6≤ pH <7)

Zwalczanie wyczyńca polnego (wrażliwość na herbicydy) np.*: chizalafop-P-etylowy, chlorosulfuron, fenoksaprop-P-etylu, flupyrsulfuron metylowy, nikosulfuron, pinoksaden, propachizafop, propyzamid.

*Skuteczność herbicydu zależy od wielu czynników m.in. fazy rozwojowej chwastu, dawki i formulacji preparatu. Dlatego informacji dotyczących wrażliwości chwastów na działanie środka chwastobójczego należy zawsze szukać w jego etykiecie.