włośnica zielona

Włośnica zielona (Setaria viridis) (dodano 09-04-2018)

Setaria viridis (L.) P. Beauv.
Nazwa angielska: green bristlegrass, green foxtail.
Rodzina: wiechlinowate (Poaceae), dawniej trawy (Gramineae).

Wygląd, cechy szczególne: Roślina osiągająca przeciętnie 10-60cm wysokości. Źdźbło leżące, wzniesione lub podnoszące się. Liście równowąsko-lancetowate, z wierzchu i na brzegu szorstkie. Zamiast języczka pęczek włosków. Kwiatostan to kłosokształtna wiecha (pozorny kłos) z zielonymi (stąd nazwa gatunkowa) lub fioletowymi szczecinami, 2-3 razy dłuższymi niż kłoski. Ziarniaki jajowate, 1,5-2,2mm długości, 0,75-1,4mm szerokości.

Kwitnący egzemplarz włośnicy zielonej

Kwiatostan włośnicy zielonej

Okres kwitnienia: lipiec-wrzesień.

Cykl życiowy, biologia: Ciepłolubny gatunek jednoroczny. Przyjmuje się, że do kiełkowania wymaga temperatur sięgających ok. 15ºC. W jednym z badań nasiona przetrzymywane w temperaturze 10ºC zdołały kiełkować, jednak był to proces bardzo powolny. Pierwsze oznaki kiełkowania dostrzeżono dopiero po 26 dniach trwania doświadczenia (aktualizacja 14-08-2017).

Maksymalna, ustalona doświadczalnie, głębokość z jakiej mogą kiełkować nasiona włośnicy zielonej wahała się w przedziale 7,6-12cm. Pojedyncza roślina produkuje przeciętnie 5-12 tys. nasion.

Występowanie, szkodliwość: Włośnica sina zachwaszcza przede wszystkim jednoroczne uprawy szerokorzędowe (kukurydza, okopowe, warzywa), rzadziej zboża jare.

Typowe warunki siedliskowe [1]:
wskaźnik świetlny: pełne światło
wskaźnik wilgotnościowy: gleby świeże
wskaźnik trofizmu: gleby umiarkowanie ubogie
wskaźnik kwasowości gleby: gleby umiarkowanie kwaśne (5≤ pH <6) – gleby obojętne (6≤ pH <7)

Zwalczanie chwastu (wrażliwość na herbicydy) np.*: cykloksydym, fluazyfop-P-butylowy, nikosulfuron, pendimetalina, propachizafop, tembotrion (aktualizacja 14-08-2017).

*Skuteczność herbicydu zależy od wielu czynników m.in. fazy rozwojowej chwastu, dawki i formulacji preparatu. Dlatego informacji dotyczących wrażliwości chwastów na działanie środka chwastobójczego należy zawsze szukać w jego etykiecie.

źródła:
1. Zarzycki K., Trzcińska-Tacik H., Różański W., Szeląg Z., Wołek J., Korzeniak U. 2002. Ecological indicator values of vascular plants of Poland. Ekologiczne liczby wskaźnikowe roślin naczyniowych Polski. Wyd. Inst. Bot. PAN, Kraków, 183 ss.