włośnica zielona

Setaria viridis (L.) P. Beauv.
Nazwa angielska: green bristlegrass, green foxtail.
Rodzina: wiechlinowate (Poaceae), dawniej trawy (Gramineae).

Wygląd, cechy szczególne: Roślina osiągająca przeciętnie 10-60cm wysokości. Źdźbło leżące, wzniesione lub podnoszące się. Liście równowąsko-lancetowate, z wierzchu i na brzegu szorstkie. Zamiast języczka pęczek włosków. Kwiatostan to kłosokształtna wiecha (pozorny kłos) z zielonymi (stąd nazwa gatunkowa) lub fioletowymi szczecinami, 2-3 razy dłuższymi niż kłoski. Ziarniaki jajowate, 1,5-2,2mm długości, 0,75-1,4mm szerokości.

Kwitnący egzemplarz włośnicy zielonej

Kwiatostan włośnicy zielonej

Okres kwitnienia: lipiec-wrzesień.

Cykl życiowy, biologia: Ciepłolubny gatunek jednoroczny. Przyjmuje się, że do kiełkowania wymaga temperatur sięgających ok. 15ºC. W jednym z badań nasiona przetrzymywane w temperaturze 10ºC zdołały kiełkować, jednak był to proces bardzo powolny. Pierwsze oznaki kiełkowania dostrzeżono dopiero po 26 dniach trwania doświadczenia (aktualizacja 14-08-2017).

Maksymalna, ustalona doświadczalnie, głębokość z jakiej mogą kiełkować nasiona włośnicy zielonej wahała się w przedziale 7,6-12cm. Pojedyncza roślina produkuje przeciętnie 5-12 tys. nasion.

Występowanie, szkodliwość: Włośnica sina zachwaszcza przede wszystkim jednoroczne uprawy szerokorzędowe (kukurydza, okopowe, warzywa), rzadziej zboża jare.

Typowe warunki siedliskowe:
wskaźnik świetlny: pełne światło
wskaźnik wilgotnościowy: gleby świeże
wskaźnik trofizmu: gleby umiarkowanie ubogie
wskaźnik kwasowości gleby: gleby umiarkowanie kwaśne (5≤ pH <6) – gleby obojętne (6≤ pH <7)

Zwalczanie chwastu (wrażliwość na herbicydy) np.*: cykloksydym, fluazyfop-P-butylowy, nikosulfuron, pendimetalina, propachizafop, tembotrion (aktualizacja 14-08-2017).

*Skuteczność herbicydu zależy od wielu czynników m.in. fazy rozwojowej chwastu, dawki i formulacji preparatu. Dlatego informacji dotyczących wrażliwości chwastów na działanie środka chwastobójczego należy zawsze szukać w jego etykiecie.