szczawik żółty

Oxalis stricta L.
Nazwa angielska: common yellow oxalis
Rodzina: szczawikowate (Oxalidaceae)

Wygląd, cechy szczególne: Łodyga cienka osiągająca przeciętnie 10-30cm, podnosząca się lub wyprostowana. Wytwarza podziemne rozłogi. Liście nagie lub delikatnie owłosione, 3-listkowe (mylone z koniczyną). Kwiaty żółte, 5-płatkowe. Owoc torebka.

Okres kwitnienia: czerwiec-październik

Cykl życiowy, biologia: Roślina wieloletnia. Rozmnaża się wegetatywnie oraz generatywnie. Pęczniejące nasiona rozrywają torebkę i mogą być wyrzucane na odległość przeszło 2m od rośliny macierzystej.

Występowanie, szkodliwość: Szczawik żółty nie jest zbyt częstym chwastem pól uprawnych. Pojawia się głównie w uprawach szerokorzędowych. Żywiciel pośredni rdzy kukurydzy.

Typowe warunki siedliskowe:
wskaźnik świetlny: pełne światło – umiarkowane światło
wskaźnik wilgotnościowy: gleby świeże
wskaźnik trofizmu: gleby umiarkowanie ubogie – gleby zasobne
wskaźnik kwasowości gleby: gleby umiarkowanie kwaśne (5≤ pH <6) – gleby obojętne (6≤ pH <7)

Zwalczanie chwastu (wrażliwość na herbicydy) np.*: Aktualnie (stan na 29.V.2016) informacje o wrażliwości szczawiku żółtego znajdują się jedynie w etykietach kilku herbicydów zawierających glifosat lub mieszaninę 2,4-D + aminopyralid + florasulam.

*Skuteczność herbicydu zależy od wielu czynników m.in. fazy rozwojowej chwastu, dawki i formulacji preparatu. Dlatego informacji dotyczących wrażliwości chwastów na działanie środka chwastobójczego należy zawsze szukać w jego etykiecie.

Ciekawe informacje: Gatunek zawleczony z Ameryki Północnej, w Polsce obserwowany od drugiej połowy XIX w.