sulkotrion

(ang. sulcotrione)

W literaturze pojawia się również pod nazwą chlormesulon (ang. chlormesulone), jednak nie jest nazwa oficjalna. W roku 1991 został po raz pierwszy raz opisany w literaturze naukowej (materiały konferencji w Brighton, Wielka Brytania) oraz wprowadzony na rynek [4]. W Polsce zarejestrowany w roku 1995 [2] (aktualizacja 07.12.2016).

GRUPA CHEMICZNA: trójketony

GRUPA HRAC: F2

DROGI WNIKANIA DO ROŚLIN: Pobierany głównie przez liście, w mniejszym stopniu przez korzenie.

DZIAŁANIE: Sulkotrion jest herbicydem blokującym w roślinach aktywność HPPD (dioksygenazy p-hydroksyfenylopirogronianu) najważniejszego z enzymów biorących udział w powstawaniu karotenoidów. W efekcie następuje spadek zawartości chlorofilu, bielenie liści oraz zahamowanie wzrostu i rozwoju chwastów wrażliwych.

CHWASTY WRAŻLIWE*:
sulkotrion w dawce 450 g/ha:
chwastnica jednostronna, fiołek polny, gwiazdnica pospolita, komosa biała, maruna bezwonna, psianka czarna, przytulia czepna, rdest plamisty, rdest ptasi, rdest powojowy, szarłat szorstki, tasznik pospolity, żółtlica drobnokwiatowa [3] (aktualizacja 07.12.2016).

*Skuteczność herbicydu zależy od wielu czynników m.in. fazy rozwojowej chwastu, dawki i formulacji preparatu. Dlatego informacji dotyczących wrażliwości chwastów na działanie środka chwastobójczego należy zawsze szukać w jego etykiecie.

PRZYKŁADOWE MOŻLIWOŚCI ZASTOSOWANIA: kukurydza

Połowiczny rozkład w glebie (DT50): 10,8-89,7 dni (badania laboratoryjne), 1,2-11,4 dni (badania polowe) [1] (aktualizacja 07.12.2016).

 Ostra doustna toksyczność dla szczura (LD50): > 5000 mg/kg

WYBRANE PREPARATY (aktualizacja 07.12.2016):

  • Flesh 300 SC
  • Shado 300 SC
  • Sulcogan 300 SC
  • Sulkorn 300 SC

źródła:
1.
Footprint PPDB (Pesticide Properties Database). http://www.herts.ac.uk/aeru/footprint [dostęp 07.12.2016].
2. Praczyk T., Skrzypczak G. 2004. Herbicydy. PWRiL, Poznań, 274 ss.
3. Shado 300 SC. Etykieta preparatu – instrukcje stosowania środków ochrony roślin MRiRW. Załącznik do zezwolenia MRiRW nr R – 143/2014 z dnia 25.08.2014 r.
4. Tomlin C. D. S. (red.). 2006. The Pesticide Manual. 14th edition. British Crop Production Council, Alton, 1350 ss.