sulkotrion

(ang. sulcotrione)

W roku 1991 sulkotrion został po raz pierwszy opisany w literaturze naukowej (materiały konferencji w Brighton, Wielka Brytania) oraz wprowadzony na rynek [4]. W Polsce zarejestrowany w roku 1995 [2] (aktualizacja 07-12-2016).

W literaturze pojawia się również pod nazwą chlormesulon (ang. chlormesulone), jednak nie jest nazwa oficjalna.

Grupa chemiczna: trójketony

Grupa HRAC: F2

Drogi wnikania do roślin: Substancja pobierana głównie przez liście, w mniejszym stopniu przez korzenie.

Działanie: Sulkotrion jest herbicydem blokującym w roślinach aktywność 4-HPPD (4-hydroksyfenylo-pyruwato-dwuoksygenazy), najważniejszego z enzymów biorących udział w powstawaniu karotenoidów. W efekcie następuje spadek zawartości chlorofilu, co prowadzi do bielenia liści oraz zahamowania wzrostu gatunków wrażliwych.
Na ogół pierwsze symptomy działania widoczne są po 5-7 dniach od zabiegu, po 14 dniach rośliny zasychają (dodano 28-03-2018).

W niekorzystnych dla wegetacji warunkach sulkotrion może spowodować przejściowe (niewpływające na dalszy wzrost oraz plonowanie) odbarwienia liści kukurydzy [5] (dodano 02-01-2019).

Chwasty wrażliwe*:
sulkotrion w dawce 450 g/ha:
chwastnica jednostronna, fiołek polny, gwiazdnica pospolita, komosa biała, maruna bezwonna, psianka czarna, przytulia czepna, rdest plamisty, rdest ptasi, rdest powojowy, szarłat szorstki, tasznik pospolity, żółtlica drobnokwiatowa [3] (aktualizacja 07-12-2016).

*Skuteczność herbicydu zależy od wielu czynników m.in. fazy rozwojowej chwastu, dawki i formulacji preparatu. Dlatego informacji dotyczących wrażliwości chwastów na działanie środka chwastobójczego należy zawsze szukać w jego etykiecie.

Przykładowe możliwości zastosowania: kukurydza

Połowiczny rozkład w glebie (DT50): 10,8-89,7 dni (badania laboratoryjne), 1,2-11,4 dni (badania polowe) [1] (aktualizacja 07-12-2016).

Ostra doustna toksyczność dla szczura (LD50): > 5000 mg/kg

Wybrane preparaty (aktualizacja 08-09-2018):

  • Flesh 300 SC
  • Shado 300 SC
  • Sulcogan 300 SC
  • Sulcotrek 500 SC (+ terbutylazyna)
  • Sulkorn 300 SC

źródła:
1.
Footprint PPDB (Pesticide Properties Database). http://www.herts.ac.uk/aeru/footprint [dostęp 07.12.2016].
2. Praczyk T., Skrzypczak G. 2004. Herbicydy. PWRiL, Poznań, 274 ss.
3. Shado 300 SC. Etykieta preparatu – instrukcje stosowania środków ochrony roślin MRiRW. Załącznik do zezwolenia MRiRW nr R – 143/2014 z dnia 25.08.2014 r.
4. Tomlin C. D. S. (red.). 2006. The Pesticide Manual. 14th edition. British Crop Production Council, Alton, 1350 ss.
5. Shaner D. L. (red.). 2014. Herbicide handbook. 10th ed. Weed Science Society of America, Champaign, IL. 513 ss.