stulicha psia

Stulicha psia siewka

Descurainia sophia (L.) Webb ex Prantl
Nazwa angielska: herb sophia, flixweed, tansy mustard
Rodzina: kapustowate (Brassicaceae)

Wygląd, cechy szczególne: Łodyga wyprostowana, wraz z liśćmi omszona, przeciętnie dorasta do 20-80cm. Liście sino-zielone, podwójnie lub potrójnie pierzastodzielne. Kwiatostanem jest grono, kwiaty drobne, żółtawe. Owoc to łuszczyna.

Okres kwitnienia: maj-październik

Cykl życiowy, biologia: Stulicha psia to gatunek jednoroczny jary lub zimujący. Produkuje ogromne ilości nasion – na polach uprawnych przeciętnie 20 tys., przy braku konkurencji nawet ponad 700 tys. Kiełkuje wyłącznie z najpłytszej warstwy gleby (maksymalnie z kilku centymetrów).  Wschodzi zarówno wiosną, jak i jesienią. Zimuje w stadium rozety. Egzemplarze zimujące wytwarzają więcej rozgałęzień, są wyższe i plenniejsze od form jarych [1] (dodano 12-03-2018). Po II wojnie światowej stulicha psia wchodziła w skład tzw. flory gruzowisk – zbiorowisk roślinnych, które tworzyły się na gruzach zbombardowanych podczas nalotów miast.

Występowanie, szkodliwość: Zachwaszcza praktycznie wszystkie uprawy rolnicze, często okopowe, zboża, rzepaki. Pszenica silnie zachwaszczona stulichą psią plonuje 18-30% gorzej. Częsty chwast ruderalny.

Typowe warunki siedliskowe:
wskaźnik świetlny: umiarkowane światło
wskaźnik wilgotnościowy: gleby świeże
wskaźnik trofizmu: gleby zasobne
wskaźnik kwasowości gleby: gleby obojętne (6≤ pH <7)

Zwalczanie chwastu (wrażliwość na herbicydy) np.*: 2,4-D, metazachlor, MCPA, sulfosulfuron.

*Skuteczność herbicydu zależy od wielu czynników m.in. fazy rozwojowej chwastu, dawki i formulacji preparatu. Dlatego informacji dotyczących wrażliwości chwastów na działanie środka chwastobójczego należy zawsze szukać w jego etykiecie.
Początek kwitnienia stulichy psiejźródła:

1. Haliniarz M. 2006. Wybrane cechy biologiczne stulichy psiej (Descurainia sophia (L.) Webb ex Prantl). Acta Agrophys. 8(2): 357–366.