stulicha psia

Siewka stulichy w stadium liścieni (dodano 17-10-2018).

Descurainia sophia (L.) Webb ex Prantl
Nazwa angielska: herb sophia, flixweed, tansy mustard
Rodzina: kapustowate (Brassicaceae)

Wygląd, cechy szczególne: Łodyga wyprostowana, wraz z liśćmi omszona, przeciętnie dorasta do 20-80 cm. Liście sinozielone, podwójnie lub potrójnie pierzastodzielne. Kwiatostan grono, kwiaty drobne, żółtawe. Owoc to łuszczyna.

Okres kwitnienia: maj-październik

Siewka stulichy (dodano 22-06-2019).

Cykl życiowy, biologia: Stulicha psia to gatunek jednoroczny jary lub zimujący. Produkuje ogromne ilości nasion – na polach uprawnych przeciętnie 20 tys., a przy braku konkurencji nawet ponad 700 tys. Kiełkuje wyłącznie z najpłytszej warstwy gleby (maksymalnie z kilku centymetrów). W badaniu Kapelusznego i Haliniarz [3] najwięcej nasion kiełkowało z powierzchni gleby (42,1%), w miarę zwiększania głębokości siewu liczba siewek zmniejszała się, z 4 cm wykiełkowało już tylko 4% diaspor (dodano 15-12-2018). Stulicha psia wschodzi zarówno wiosną, jak i jesienią. Zimuje w stadium rozety. Egzemplarze zimujące wytwarzają więcej rozgałęzień, są wyższe i plenniejsze od form jarych [1] (dodano 12-03-2018). W badaniu wazonowym stulicha psia rosnąca na glebie pseudobielicowej wytworzonej z piasku gliniastego była najbardziej plenna oraz wyprodukowała najwyższą biomasę (porównywano: czarnoziem zdegradowany wytworzony z lessu, ciężką rędzinę wytworzoną z opoki kredowej, glebę brunatną wytworzoną z lessu, glebę pseudobielicową wytworzoną z piasku gliniastego i glebę pseudobielicową wytworzoną z piasku słabo gliniastego) [1] (dodano 28-04-2018). Po II wojnie światowej gatunek ten wchodził w skład tzw. flory gruzowisk – zbiorowisk roślinnych, które tworzyły się na gruzach zbombardowanych podczas nalotów miast.

Występowanie, szkodliwość: Zachwaszcza praktycznie wszystkie uprawy rolnicze, często okopowe, zboża i rzepaki. Częsty chwast ruderalny. Pszenica silnie zachwaszczona stulichą plonuje 18-30% gorzej.

Typowe warunki siedliskowe [2]:
wskaźnik świetlny: umiarkowane światło
wskaźnik wilgotnościowy: gleby świeże
wskaźnik trofizmu: gleby zasobne
wskaźnik kwasowości gleby: gleby obojętne (6≤ pH <7)

Zwalczanie stulichy psiej (wrażliwość na herbicydy) *: np. 2,4-D, metazachlor, MCPA, sulfosulfuron.

*Skuteczność herbicydu zależy od wielu czynników m.in. fazy rozwojowej chwastu, dawki i formulacji preparatu. Dlatego informacji dotyczących wrażliwości chwastów na działanie środka chwastobójczego należy zawsze szukać w jego etykiecie.
Początek kwitnienia stulichy psiej

Stulicha psia siewka

źródła:
1. Haliniarz M. 2006. Wybrane cechy biologiczne stulichy psiej (Descurainia sophia (L.) Webb ex Prantl). Acta Agrophys. 8(2): 357–366.
2. Zarzycki K., Trzcińska-Tacik H., Różański W., Szeląg Z., Wołek J., Korzeniak U. 2002. Ecological indicator values of vascular plants of Poland. Ekologiczne liczby wskaźnikowe roślin naczyniowych Polski. Wyd. Inst. Bot. PAN, Kraków, 183 ss.
3.Kapeluszny J., Haliniarz M. 2007. Wybrane elementy biologii kiełkowania stulichy psiej (Descurainia sophia Webb. ex Prantl.) i stokłosy żytniej (Bromus secalinus L.). Ann. UMCS, Sec. E 62(2): 226–233.