skrzyp polny

Equisetum arvense L.
Nazwa angielska: field horsetail, scouringrush, toadpipe
Rodzina: skrzypowate (Equisetaceae)

Wygląd, cechy szczególne: Pędy zarodnikowe są nierozgałęzione, czerwonawe lub żółtobrunatne, osiągają do 20cm wysokości. Na szczycie znajduje się kłos zarodnikowy, zasychający po wydaniu zarodników. Pędy płonne zielonkawe, żeberkowane, okółkowo rozgałęziające się, dorastają do 40cm. Wysycane dużą ilością krzemionki. Liście małe, łuskowate, ulokowane w węzłach.

Zarodnikowanie: marzec-maj.

Cykl życiowy, biologia: roślina wieloletnia (bylina). Pędy zarodnikowe wschodzą wczesną wiosną, przed pędami płonnymi, po wydaniu zarodników zamierają. Na polach uprawnych rozmnaża się nieomal wyłącznie za pośrednictwem podziemnych rozłogów pociętych w trakcie uprawy pola. Nawet małe kawałki rozłogów zakorzeniają się i dają początek nowym roślinom.

Występowanie, szkodliwość: Skrzyp polny jest powszechnie występującym chwatem. Pojawia się we wszystkich uprawach, często w burakach, ziemniakach. Ze względu na możliwość rozmnażania wegetatywnego i niskiej wrażliwości na herbicydy trudny do zniszczenia.

Typowe warunki siedliskowe:
wskaźnik świetlny: umiarkowane światło – pełne światło
wskaźnik wilgotnościowy: gleby świeże – gleby wilgotne
wskaźnik trofizmu: gleby umiarkowanie ubogie – gleby zasobne
wskaźnik kwasowości gleby: gleby umiarkowanie kwaśne (5≤ pH <6) – gleby obojętne (6≤ pH <7)

Zwalczanie (wrażliwość na substancje aktywne): np. alachlor, bromoksynil, linuron, oksyfluorofen.

Ciekawostki: Pęd podczas łamania i miażdżenia, ze względu na wysycenie krzemionką, wydaje charakterystyczny dźwięki, stąd nazwa – skrzyp (od skrzypienia). Dawniej pędy wykorzystywano do mycia naczyń.

 LITERATURA:
Mowszowicz J.
1986. Krajowe Chwasty Polne i Ogrodowe. PWRiL, Warszawa, 672 ss.
Paradowski A. 2009. Atlas chwastów. Plantpress, Kraków, 230 ss.
Skrzypczak G., Blecharczyk A., Swędrzyński A. 1995. Podręczny Atlas Chwastów. Medix Plus, Po­znań, 150 ss.
Solomon E. P., Berg L. R., Martin D. W., Villee C. A. 2000. Biologia. MULTICO Oficyna Wydawnicza, Warszawa, 1302 ss.
Wesołowski M., Cierpiała R., Grotkowska G., Klusek I. 2007. Chemiczne zwalczanie chwastów w zasiewach gryki. Prog. Plant Prot./Post. Ochr. Roślin 47(3): 301-305.
Zarzycki K., Trzcińska-Tacik H., Różański W., Szeląg Z., Wołek J., Korzeniak U. 2002. Ecological indicator values of vascular plants of Poland. Ekologiczne liczby wskaźnikowe roślin naczyniowych Polski. Wyd. Inst. Bot. PAN, Kraków, 183 ss.