rzodkiew świrzepa

Raphanus raphanistrum L.
Nazwa angielska: wild radish, jointed charlock
Rodzina:
kapustowate (Brassicaceae), dawniej krzyżowe (Cruciferae)

Wygląd, cechy szczególne: Dorasta do 20-50cm wysokości. Łodyga wzniesiona, w dolnej części szorstko owłosiona. Liście w górnej części łodygi lancetowate, dolne lirowate, pierzastodzielne. Kwiatostan grono, kwiaty najczęściej żółtawe, rzadziej białe. Owoc łuszczyna, nasiona kulisto-jajowate.
Siewka rzodkwi świrzepy (Raphanus raphanistrum) w stadium 4 liści właściwych.Okres kwitnienia: czerwiec-październik

Cykl życiowy, biologia: Rzodkiew świrzepa jest rośliną jednoroczną jarą. Kiełkowanie odbywa się w przedziale 5-30ºC, optimum to 20-25ºC. Pojedynczy egzemplarz produkuje średnio 100-300 nasion. Kiełkowanie odbywa się głównie z głębokości 1-2cm, nasiona umieszczone głębiej niż 6cm praktycznie nie kiełkują [1] (dodano 05-03-2018).

Występowanie, szkodliwość: Zachwaszcza głównie jare odmiany zbóż i rzepaku oraz okopowe, strączkowe, kukurydzę. 10 sztuk /m2 rzodkwi może zredukować plon pszenicy do 20%, a 80 sztuk /m2 do 50%.

Typowe warunki siedliskowe [2]:
wskaźnik świetlny: pełne światło
wskaźnik wilgotnościowy: gleby świeże
wskaźnik trofizmu: gleby umiarkowanie ubogie
wskaźnik kwasowości gleby: gleby umiarkowanie kwaśne (5≤ pH <6)

Zwalczanie rzodkwi świrzepy (wrażliwość na herbicydy) np.*: 2,4-D, amidosulfuron, bentazon, bromoksynil, chlorydazon, desmedifam, fenmedifam, florasulam, jodosulfuron, linuron, MCPA, mekoprop-P, metrybuzyna, nikosulfuron, oksyfluorofen, pendimetalina, rimsulfuon, sulfosulfuron, sulkotrion, terbutyloazyna, tifensulfuron, tribenuron, triflusulfuron.

*Skuteczność herbicydu zależy od wielu czynników m.in. fazy rozwojowej chwastu, dawki i formulacji preparatu. Dlatego informacji dotyczących wrażliwości chwastów na działanie środka chwastobójczego należy zawsze szukać w jego etykiecie.

źródła:
1. Mowszowicz J. 1986. Krajowe Chwasty Polne i Ogrodowe. PWRiL, Warszawa, 672 ss.
2. Zarzycki K., Trzcińska-Tacik H., Różański W., Szeląg Z., Wołek J., Korzeniak U. 2002. Ecological indicator values of vascular plants of Poland. Ekologiczne liczby wskaźnikowe roślin naczyniowych Polski. Wyd. Inst. Bot. PAN, Kraków, 183 ss.