rzodkiew świrzepa

Raphanus raphanistrum L.
Nazwa angielska: wild radish, jointed charlock
Rodzina:
kapustowate (Brassicaceae), dawniej krzyżowe (Cruciferae)

Wygląd, cechy szczególne: Dorasta do 20-50cm wysokości. Łodyga wzniesiona, w dolnej części szorstko owłosiona. Liście w górnej części łodygi lancetowate, dolne lirowate, pierzastodzielne. Kwiatostan grono, kwiaty najczęściej żółtawe, rzadziej białe. Owoc łuszczyna, nasiona kulisto-jajowate.
Siewka rzodkwi świrzepy (Raphanus raphanistrum) w stadium 4 liści właściwych.Okres kwitnienia: czerwiec-październik

Cykl życiowy, biologia: Rzodkiew świrzepa jest rośliną jednoroczną jarą. Kiełkowanie odbywać się w przedziale 5-30ºC, optimum to 20-25ºC. Pojedynczy egzemplarz produkuje średnio 100-300 nasion. Kiełkowanie odbywa się głównie z głębokości 1-2cm.

Występowanie, szkodliwość: Zachwaszcza głównie jare odmiany zbóż i rzepaku oraz okopowe, strączkowe, kukurydzę. W badaniach ustalono, że 10 sztuk /m2 rzodkwi może zredukować plon pszenicy do 20%, a 80 sztuk /m2 do 50%.

Typowe warunki siedliskowe:
wskaźnik świetlny: pełne światło
wskaźnik wilgotnościowy: gleby świeże
wskaźnik trofizmu: gleby umiarkowanie ubogie
wskaźnik kwasowości gleby: gleby umiarkowanie kwaśne (5≤ pH <6)

Zwalczanie rzodkwi świrzepy (wrażliwość na herbicydy) np.*: 2,4-D, amidosulfuron, bentazon, bromoksynil, chlorydazon, desmedifam, fenmedifam, florasulam, jodosulfuron, linuron, MCPA, mekoprop-P, metrybuzyna, nikosulfuron, oksyfluorofen, pendimetalina, rimsulfuon, sulfosulfuron, sulkotrion, terbutyloazyna, tifensulfuron, tribenuron, triflusulfuron.

*Skuteczność herbicydu zależy od wielu czynników m.in. fazy rozwojowej chwastu, dawki i formulacji preparatu. Dlatego informacji dotyczących wrażliwości chwastów na działanie środka chwastobójczego należy zawsze szukać w jego etykiecie.