rdest ptasi

Polygonum aviculare L.
Nazwa angielska: prostrate knotweed, knotgrass.
Rodzina: rdestowate (Polygonaceae).

Wygląd, cechy szczególne: Pęd leżący, pełzający lub podnoszący się, rozgałęziony u nasady, długość 15-60cm. Liście lekko zaostrzone lub łopatkowate, eliptyczne lub owalno podługowate. Na całej roślinie jednakowe. Kwiaty niewielkie, wyrastające w kątach liści. Owocem jest trójgraniasty orzeszek.

Okres kwitnienia: maj – październik/listopad

Cykl życiowy, biologia: Jest to gatunek jednoroczny jary. Pojedyncza roślina wytwarza, w zależności od warunków siedliska, od 125-200 do 6400 nasion. Najwięcej nasion kiełkuje z głębokości do 3cm. Wg wielu autorów nasiona mogą zachować żywotność przez ok. 60 lat. Okazuje się jednak, że w specyficznych warunkach mogą przetrwać o wiele dłużej. W trakcie prac archeologicznych wydobyto 1500 letnie zdolne do kiełkowania nasiona. (aktualizacja 22-01-2017)

Występowanie, szkodliwość: Rdest ptasi jest rośliną bardzo pospolitą w Polsce. Często spotykaną na stanowiskach ruderalnych. Zachwaszcza zboża ozime i jare, okopowe, strączkowe, kukurydzę, ogrody.

Typowe warunki siedliskowe:
wskaźnik świetlny: pełne światło
wskaźnik wilgotnościowy: gleby świeże
wskaźnik trofizmu: gleby zasobne – gleby umiarkowanie ubogie
wskaźnik kwasowości gleby: gleby obojętne (6≤ pH <7) / gleby zasadowe (pH >7)

Zwalczanie (wrażliwość na substancje aktywne): np. bromoksynil, nikosulfuron.

Ciekawostki: Ziele rdestu ptasiego wykorzystywane jest w ziołolecznictwie. Nasiona są chętnie zjadane przez różne gatunki ptaków, stąd nazwa gatunkowa – aviculare pochodząca od łacińskiego aviculus – co oznacza „niewielki ptak”. Ponad 1500 letnie nasiona wydobyte podczas wykopalisk archeologicznych były zdolne do kiełkowania.