rdest ptasi

Siewka rdestu ptasiego (dodano 01-10-2018).

Polygonum aviculare L.
Nazwa angielska: prostrate knotweed, knotgrass.
Rodzina: rdestowate (Polygonaceae).

Wygląd, cechy szczególne: Pęd o długości 15-60cm, leżący, pełzający lub podnoszący się, rozgałęziony u nasady. Liście lekko zaostrzone lub łopatkowate, eliptyczne lub owalno-podługowate. Na całej roślinie jednakowe. Kwiaty niewielkie, wyrastające w kątach liści. Owocem jest trójgraniasty orzeszek.

Okres kwitnienia: maj – październik/listopad

Cykl życiowy, biologia: Jest to gatunek jednoroczny jary. Pojedyncza roślina wytwarza, w zależności od warunków siedliska, od 125-200 do 6400 nasion. Najwięcej nasion kiełkuje z głębokości do 3cm. Wg wielu autorów nasiona mogą zachować żywotność przez ok. 60 lat. Okazuje się jednak, że w specyficznych warunkach mogą przetrwać o wiele dłużej. W trakcie prac archeologicznych wydobyto 1500 letnie zdolne do kiełkowania nasiona (aktualizacja 22-01-2017).  Część nasion może utrzymać żywotność przechodząc przez przewód pokarmowy zwierząt (owce, bydło, konie, ptaki), co sprzyja rozprzestrzenianiu gatunku (dodano 15-02-2018).

Rdest ptasi (dodano 15-02-2018).

Występowanie, szkodliwość: Rdest ptasi jest rośliną bardzo pospolitą w Polsce. Często spotykaną na stanowiskach ruderalnych. Zachwaszcza zboża ozime i jare, okopowe, strączkowe, kukurydzę, ogrody.

Typowe warunki siedliskowe [1]:
wskaźnik świetlny: pełne światło
wskaźnik wilgotnościowy: gleby świeże
wskaźnik trofizmu: gleby zasobne – gleby umiarkowanie ubogie
wskaźnik kwasowości gleby: gleby obojętne (6≤ pH <7) / gleby zasadowe (pH >7)

Zwalczanie rdestu ptasiego (wrażliwość na substancje aktywne): np. bromoksynil, nikosulfuron, metobromuron, tembotrion (dodano 01-10-2018).

*Skuteczność herbicydu zależy od wielu czynników m.in. fazy rozwojowej chwastu, dawki i formulacji preparatu. Dlatego informacji dotyczących wrażliwości chwastów na działanie środka chwastobójczego należy zawsze szukać w jego etykiecie.

Ciekawostki: Ziele rdestu ptasiego wykorzystywane jest w ziołolecznictwie. Nasiona są chętnie zjadane przez różne gatunki ptaków, stąd nazwa gatunkowa – aviculare pochodząca od łacińskiego aviculus – co oznacza „niewielki ptak”.

źródła:
1. Zarzycki K., Trzcińska-Tacik H., Różański W., Szeląg Z., Wołek J., Korzeniak U. 2002. Ecological indicator values of vascular plants of Poland. Ekologiczne liczby wskaźnikowe roślin naczyniowych Polski. Wyd. Inst. Bot. PAN, Kraków, 183 ss.