przytulia czepna

Galium aparine L.
Nazwa angielska:
catchweed bedstrow, cleavers, stickywilly
Rodzina: marzanowate (Rubiaceae)

Wygląd cechy szczególne: Łodyga 4-kanciasta, leżąca lub wspinająca się, osiągająca 30-150 (200) cm, sztywno owłosiona (włoski wstecznie ustawione, czepiające się). Gdy nie rośnie w pobliżu innych roślin podporowych łodygę ma na ogół krótszą. Liście równowąsko-lancetowate znajdujące się w okółkach. Kwiatostany baldachokształtne, kwiaty niewielkie (średnica korony około 2mm), białe lub zielonkawo białe. Owocem jest kulista rozłupka o średnicy 2-3,5mm, pokryta haczykowatymi szczecinkami.

przytulia czepna - siewka z charakterystycznymi dużymi liścienimi

siewka przytulii czepnej

Okres kwitnienia: maj/czerwiec – październik.

Cykl życiowy, biologia: Roślina jednoroczna (formy jare i zimujące).

Występowanie, szkodliwość: Przytulia czepna występuje pospolicie na żyznych, wilgotnych glebach gliniastych, czarnoziemach. Zachwaszcza przede wszystkim rośliny okopowe, zboża, rzepak, ogrody. Wspinając się na rośliny może powodować wyleganie oraz utrudnienia w zbiorze.

W badaniu przeprowadzonych w Wielkiej Brytanii, w którym porównywano szkodliwość dla rzepaku ozimego 11 chwastów (przytulia czepna, mak polny, gwiazdnica pospolita, gorczyca polna, jasnota purpurowa, maruna bezwonna, przetacznik perski, wiechlina roczna, tasznik pospolity, dymnica pospolita, fiołek polny), stwierdzono, że przytulia była gatunkiem najbardziej konkurencyjnym. (dodano 24.07.2016)

Typowe warunki siedliskowe:
wskaźnik świetlny: umiarkowane światło – pełne światło
wskaźnik wilgotnościowy: gleby świeże – gleby wilgotne
wskaźnik trofizmu: gleby zasobne – gleby bardzo zasobne
wskaźnik kwasowości gleby: gleby obojętne (6≤ pH <7)

Wrażliwość na substancje aktywne*: np. amidosulfruon, bentazon, bifenoks, chlomazon, chlorosulfuron, chlorydazon, dichlorprop, diflufenikan, dikamba, etofumesat, florasulam, fluroksypyr, jodosulfuron metylosodowy, karfentrazon, metazachlor, metosulam, nikosulfuron, oksyfluorofen, propyzamid, rimsulfuron, terbacyl, tribenuron metylowy.

Przytulia czepna jest gatunkiem bardzo wrażliwym na działania fluroksypyru. Substancja ta zastosowana w odpowiedniej dawce niszczy przytulię niezależnie od fazy jej rozwoju. (dodano 12.01.2017)

*Skuteczność herbicydu zależy od wielu czynników m.in. fazy rozwojowej chwastu, dawki i formulacji preparatu. Dlatego informacji dotyczących wrażliwości chwastów na działanie środka chwastobójczego należy zawsze szukać w jego etykiecie.

LITERATURA:
Adamczewski K.
2014. Odporność chwastów na herbicydy. PWN, Warszawa, 276 ss.

Mowszowicz J. 1986. Krajowe Chwasty Polne i Ogrodowe. PWRiL, Warszawa, 672 ss.
Paradowski A. 2009. Atlas chwastów. Plantpress, Kraków, 230 ss.
Praczyk T., Skrzypczak G. 2004. Herbicydy. PWRiL, Poznań, 274 ss.
Skrzypczak G., Blecharczyk A., Swędrzyński A. 1995. Podręczny Atlas Chwastów, Medix Plus, Po­znań, 150 ss.
Zarzycki K., Trzcińska-Tacik H., Różański W., Szeląg Z., Wołek J., Korzeniak U. 2002. Ecological indicator values of vascular plants of Poland. Ekologiczne liczby wskaźnikowe roślin naczyniowych Polski. Wyd. Inst. Bot. PAN, Kraków, 183 ss.