propyzamid

propyzamid wzór strukturalny
propyzamide (angielska nazwa zwyczajowa)

 Herbicyd pojawił się na rynku światowym w roku 1969 [3]. W Polsce zarejestrowany w 1975 [2].

 GRUPA CHEMICZNA: amidy

 GRUPA HRAC: K1

 DROGI WNIKANIA DO ROŚLIN: Propyzamid pobierany jest przez korzenie roślin. Nie zalecany do stosowania gdy temperatura przy powierzchni gleby przekracza 15ºC, ze względu na możliwość szybkiej degradacji i ulatniania.

 MECHANIZM DZIAŁANIA: Herbicyd o działaniu układowym. Zaburza powstawanie i funkcjonowanie mikrotubuli w komórkach roślinnych. Hamuje podziały komórkowe.

 SKUTECZNOŚĆ CHWASTOBÓJCZA*:

  • Chwasty wrażliwe na propyzamid:
    dawka 500-750 g/ha
    : bodziszki, chwastnica jednostronna, gwiazdnica pospolita, kostrzewy, miotła zbożowa, mietlica rozłogowa, ognicha polna, owies głuchy, przetaczniki, rdesty, samosiewy zbóż, stokłosy, szczaw zwyczajny, szczaw polny, wiechliny, włośnica, życice;
    dawka 1000-1500 g/ha: babka wąskolistna, gorczyca polna, jasnota purpurowa, jasnota różowa, kanianka pospolita, komosa biała, mak polny, pokrzywa żegawka, przytulia czepna, szarłat szorstki, tasznik pospolity, tobołki polne, wilczomlecze;
    dawka ponad 1500 g/ha: perz właściwy [2].

 *Skuteczność herbicydu zależy od wielu czynników m.in. fazy rozwojowej chwastu, dawki i formulacji preparatu. Dlatego informacji dotyczących wrażliwości chwastów na działanie środka chwastobójczego należy zawsze szukać w jego etykiecie.

 PRZYKŁADOWE MOŻLIWOŚCI ZASTOSOWANIA: rzepak ozimy

Połowiczny rozkład w glebie (DT50): w badaniach laboratoryjnych 13,9-271,3 dni (typowa wartość w laboratorium w temp. 20ºC = 50,5 dni) [1]

Ostra doustna toksyczność dla szczura (LD50):  8350 mg/kg (samiec), 5620 mg/kg (samica)

WYBRANE PREPARATY:

  • Barclay Propyz SC
  • Kerb 50 WP
  • PPZ-400 SC
  • Prince 400 SC
  • Propyzaflash SC
  • Turbo Propyz SC

źródła:
1. Footprint PPDB (Pesticide Properties Database).
http://www.herts.ac.uk/aeru/footprint [dostęp 06.12.2016].

2. Praczyk T., Skrzypczak G. 2004. Herbicydy. PWRiL, Poznań, 274 ss.
3. Tomlin C. D. S.
(red.). 2006. The Pesticide Manual. 14th edition. British Crop Production Council, Alton, 1350 ss.