piroksysulam

pyroxsulam (angielska nazwa zwyczajowa)

 Herbicyd wprowadzony do sprzedaży w roku 2007 w Chile[2], w Polsce zarejestrowany po raz pierwszy pod koniec roku 2009.

 GRUPA CHEMICZNA: triazolopirymidyny

 GRUPA HRAC: B

 DROGI WNIKANIA DO ROŚLIN: Piroksysulam pobierany jest przede wszystkim przez liście,  wykazuje również pewne działanie przez glebę.

MECHANIZM DZIAŁANIA: Hamuje powstawanie aminokwasów rozgałęzionych. Pierwszym objawem działania jest zahamowanie wzrostu chwastów, kolejnym żółknięcie górnych liści do którego dochodzi na ogół po kilku dniach od zabiegu. Następnie górne liście stopniowo obumierają, a symptomy fitotoksycznego działania z czasem pojawiają się na całej roślinie. Do zamierania gatunków wrażliwych dochodzi zazwyczaj w 2-3 tygodnie po oprysku (w niesprzyjających warunkach do 6-9 tygodni) (aktualizacja 07-04-2017).
Zakres zalecanych temperatury do stosowania piroksysulamu zawiera się w przedziale 5-25ºC [3] (dodano 17.12.2016).

 SKUTECZNOŚĆ CHWASTOBÓJCZA*:

  • Herbicyd  w dawce 75-90 g/ha:
    Gatunki wrażliwe: miotła zbożowa, rumian polny, samosiewy rzepaku, tasznik pospolity, maruna bezwonna, gwiazdnica pospolita, przetacznik bluszczykowy, przetacznik perski.
    Chwasty średnio wrażliwe: przytulia czepna, bodziszek drobny, jasnota purpurowa, niezapominajka polna, mak polny, fiołek polny.
    Chwasty odporne: chaber bławatek [4].

*Skuteczność herbicydu zależy od wielu czynników m.in. fazy rozwojowej chwastu, dawki i formulacji preparatu. Dlatego informacji dotyczących wrażliwości chwastów na działanie środka chwastobójczego należy zawsze szukać w jego etykiecie.

 PRZYKŁADOWE MOŻLIWOŚCI ZASTOSOWANIA: pszenica ozima, pszenżyto ozime, żyto.

Połowiczny rozkład w glebie (DT50): 1-15,2 dni w warunkach laboratoryjnych [1].

Rozkład piroksysulamu odbywa się głównie w wyniku działalności mikroorganizmów glebowych. Herbicyd jest degradowany najszybciej w glebach ubogich w substancje organiczną i w wyższym pH (jest wówczas słabiej wiązany i lepiej rozpuszczalny) (dodano 07-07-2017).

 Ostra doustna toksyczność dla szczura (LD50): > 2000 mg/kg [1]

WYBRANE PREPARATY:

  • Lancet Plus 125 WG (+ aminopyralid potasowy + florasulam)
  • Mover 75 WG
  • Nomad 75 WG

źródła:
1. Footprint PPDB (Pesticide Properties Database). http://www.herts.ac.uk/aeru/footprint [dostęp 18.04.2016].
2.
Crop Protection Monthly. http://www.crop-protection-monthly.co.uk/Archives/CPMNov2007.doc [dostęp 18.04.2016].
3. Horoszkiewicz-Janka J, Korbas M, Mrówczyński M. (red.). 2013. Metodyka integrowanej ochrony pszenicy ozimej i jarej dla producentów. IOR – PIB, Poznań.

4. Nomad 75 WG. Etykieta preparatu – instrukcje stosowania środków ochrony roślin MRiRW. Załącznik do decyzji MRiRW nr R – 816/2015d z dnia 08.10.2015 r.