perz właściwy

Pędy perzu z podziemnymi rozłogami (dodano 29-03-2018).

(Elymus repens (L.) Gould) [synonimy: Agropyron repens (L.) P. Beauv.; Triticum repens L.]
Nazwa angielska: quackgrass
Rodzina: wiechlinowate (Poaceae)

Wygląd, cechy szczególne: Roślina rozłogowa osiągająca do 150 cm wysokości. Liście wąskie, ciemnozielone. Krótki języczek liściowy, lekko ząbkowany. Uszka sierpowate, obejmujące źdźbło. Kłos krótki, ziarniaki oplewione.

Okres kwitnienia: czerwiec-wrzesień.

Cykl życiowy, biologia: Perz właściwy jest rośliną wieloletnią, rozmnażającą się na polach uprawnych przede wszystkim wegetatywnie za pośrednictwem podziemnych rozłogów. Nowy osobnik może powstać  z niewielkiego 2-3 cm odcinka rozłogu (dodano 22-02-2019). Pojedyncza roślina może w ciągu roku wytworzyć nawet ok. 140 m rozłogów i przeszło 200 pędów nadziemnych. Kłos zawiera średnio kilkanaście zdolnych do kiełkowania nasion. Nasiona kiełkują dobrze wyłącznie z najpłytszej warstwy gleby – z głębokości 5 cm wschodzi 100% nasion, z głębokości 10 cm tylko 4%. Na 1 ha silnie „zaperzonej” plantacji biomasa perzu może sięgać przeszło 40 ton świeżej masy.

Wschody perzu na plantacji kukurydzy (dodano 05-01-2017).

Występowanie, szkodliwość: Jest to gatunek kosmopolityczny (o rozległym zasięgu geograficznym). Występuje nieomal na wszystkich rodzajach gleb. W Polsce notowany na około 80% gruntów ornych. Jest silnym konkurentem dla roślin uprawnych, poza tym wydziela do środowiska substancje allelopatyczne niekorzystnie wpływające na rozwój niektórych roślin uprawnych. Związki te uwalniane są zarówno z żywych, jak i rozkładających się tkanek perzu (dodano 14-06-2019). W doświadczeniach polowych straty plonu kukurydzy spowodowane przez 65 do 390 pędów perzu na 1 m² wynosiły 12-16%, przy 745 pędach/1 m² – 37%. W innym badaniu dostrzeżono, że chwast ten występując licznie na plantacji kukurydzy zdołał pobrać 55% dostępnego azotu, 45% fosforu i 68% potasu (dodano 27-08-2018). Żyto zachwaszczone w nasileniu 100 pędów/1 m² plonowało o 8% słabiej. 100 pędów/1 m² w przypadku rzepaku jarego i grochu siewnego powodowało stratę 35% plonu.

 Typowe warunki siedliskowe [1]:
wskaźnik świetlny: umiarkowane światło
wskaźnik wilgotnościowy: gleby świeże
wskaźnik trofizmu: gleby umiarkowanie ubogie – zasobne
wskaźnik kwasowości gleby: gleby umiarkowanie kwaśne (5≤ pH< 6) – zasadowe (pH>7)

Zwalczanie perzu właściwego (wrażliwość na substancje aktywne): np. chizalafop, cyklosydym, foramsulfuron, nikosulfuron, propachizafop, rimsulfuron, sulfosulfuron.

źródła:
1. Zarzycki K., Trzcińska-Tacik H., Różański W., Szeląg Z., Wołek J., Korzeniak U. 2002. Ecological indicator values of vascular plants of Poland. Ekologiczne liczby wskaźnikowe roślin naczyniowych Polski. Wyd. Inst. Bot. PAN, Kraków, 183 ss.