nikosulfuron

(ang. nicosulfuron)
Herbicyd zarejestrowany po raz pierwszy w roku 1990 w USA. Na obszarze Polski dopuszczony do stosowania w 1999.

Grupa chemiczna: pochodne sulfonylomocznika

Grupa HRAC: B

Drogi wnikania do roślin: Przenika do roślin przez liście i korzenie.

Działanie: Nikosulfuron jest szybko transportowany do stożków wzrostu. Zaburza powstawanie białek, poprzez zablokowanie syntezy aminokwasów leucyny, izoleucyny i waliny. Szybko dochodzi do zahamowania wzrostu, a później stopniowego przebarwiania się roślin. Chwasty zamierają po 20-25 dniach od zabiegu (aktualizacja 03-11-2018).

Nikosulfuron może spowodować przemijające uszkodzenia rośliny uprawnej, m.in. chlorozy i zahamowania wzrostu,  które nie mają wpływu na plon. W przypadku niektórych odmian symptomy mogą mieć charakter bardziej trwały (przed zabiegiem wskazana jest konsultacja z posiadaczem zezwolenia lub jego przedstawicielem) [1] (dodano 13-06-2018).

Skuteczność chwastobójcza*:

nikosulfuron (dawki nie określono):
gatunki wrażliwe: chwastnica jednostronna, owies głuchy, palusznik krwawy, włośnica sina, włośnica zielona, perz właściwy, bieluń dziędzierzawa, gorczyca polna, gwiazdnica pospolita, jasnota purpurowa, jasnota różowa, kurzyślad polny, ostrożeń polny, poziewnik szorstki, przytulia czepna, psianka czarna, rdestówka powojowata, rdest ptasi, rzodkiew świrzepa, szarłat szorstki, szczaw polny, tasznik pospolity, tobołki polne, żółtlica drobnokwiatowa [2].

Perz właściwy oraz komosa biała to gatunki, których wrażliwość na działanie nikosulfuronu bywa różnie interpretowana, uznawane są za chwasty wrażliwe lub średnio wrażliwe (dodano 25-02-2019).

*Skuteczność herbicydu zależy od wielu czynników m.in. fazy rozwojowej chwastu, dawki i formulacji preparatu. Dlatego informacji dotyczących wrażliwości chwastów na działanie środka chwastobójczego należy zawsze szukać w jego etykiecie.

Przykładowe możliwości zastosowania: kukurydza.

Połowiczny rozkład w glebie (DT50): badania laboratoryjne 5,7-40,4 dni, badania polowe 8,9-63,3 dni.

Ostra doustna toksyczność dla szczura (LD50): >5000 mg/kg

Wybrane preparaty zawierające nikosulfuron (aktualizacja 27-03-2019):

    • Accent 75 WG
    • Arigo 51 WG (+ mezotrion + rimsulfuron)
    • Bandera 040 OD
    • Cherke 040 SC
    • Climax Extra 6 OD
    • Colombus 51 WG (+ mezotrion + rimsulfuron)
    • Daichi 040 SC
    • Daichi Extra 6 OD
    • Elpaso 105 OD (+ mezotrion)
    • Elumis 105 OD (+ mezotrion)
    • Fornet 040 SC
    • Fornet Extra 6 OD
    • Fulcorn 50 SG
    • Hector 53,6 WG (+ rimsulfuron)
    • Hector Max 66,5 WG (+ dikamba + rimsulfuron)
    • Henik 50 SG
    • Henik Extra 040 OD
    • Ikaherb 040 OD
    • Ikanos 040 OD
    • Impreza 040 OD
    • Innovate 240 SC
    • Ipanema 040 OD
    • Kelvin 040 OD
    • Kelvin 040 SC
    • Kelvin Ultra 4 SC
    • Kivi 040 SC
    • Kivi Extra 6 OD
    • Kornic 060 OD
    • Mace
    • Maksymus 040 SC
    • Mentum 040 OD
    • Mezon 040 SC
    • Narval 040 OD
    • Nicogan 040 OD
    • Nicogran 040 SC
    • Nicorn 040 SC
    • Nikosar 060 OD
    • Nikosh 040 SC
    • Nikosulfuron 040 SC
    • Nisha 040 SC
    • Nisshin 040 SC
    • Nisshin Extra 6 OD
    • Nitya 040 SC
    • Nixon 040 OD
    • Nixon 50 SG
    • Nixon Extra 040 OD
    • Novel 240 SC
    • Pampa 040 SC
    • Pampa Extra 6 OD
    • Pantani 040 OD
    • Principal 53,6 WG (+ rimsulfuron)
    • Samaz Gold 040 OD
    • Samson 040 SC
    • Samson 6 OD
    • Shiver 040 OD
    • Solux 105 OD (+ mezotrion)
    • Squash 240 SC
    • Tamizan 040 OD
    • Templier 750 WG
    • Vectis 240 SC
    • Victus 040 OD
    • Victus 040 SC
    • Victus 75 WG
    • Vima-Nikosulfuron

źródła:
1. Templier 750 WG. Etykieta preparatu – instrukcje stosowania środków ochrony roślin MRiRW. Załącznik do zezwolenia MRiRW nr R – 169/2016 z dnia 05.08.2016 r.
2. Praczyk T., Skrzypczak G. 2004. Herbicydy. PWRiL, Poznań, 274 ss.