miotła zbożowa

Siewka miotły zbożowej (dodano 02-11-2018).

Apera spica-venti (L.) P. Beauv.
Nazwa angielska: loose silkybent
Rodzina: wiechlinowate (Poaceae)

Wygląd, cechy szczególne

Źdźbła liczne, gładkie. Liście wąskie (do 6 mm szerokości), języczek zaostrzony, postrzępiony. Wiechy rozgałęzione. Ziarniak o długości 1,7-2,5 mm, dolna plewka z długą ością.

Okres kwitnienia

czerwiec–sierpień

Cykl życiowy, biologia

Roślina jednoroczna zimująca lub jara. Ziarniaki miotły wschodzą głównie z najpłytszych warstw gleby. Zdolność do kiełkowania zachowują najczęściej jedynie przez 1-2 lata (maksymalnie do 7 lat) (dodano 02-11-2018). W badaniach przeprowadzonych na Węgrzech temperatura minimalna dla kiełkowania miotły zbożowej wynosiła 5-7°C, a maksymalna 35-38ºC (dodano 11-11-2019). Osobniki zimujące krzewią się intensywniej od egzemplarzy jarych (dodano 17-03-2018).

Występowanie, szkodliwość

Miotła zbożowa jest gatunkiem bardzo pospolitym, występuje na obszarze całego kraju, preferuje gleby lekkie, zasobne w wodę. Zachwaszcza głównie zboża ozime, rzadziej jare.
W jednym z badań straty plonu pszenicy ozimej spowodowane obecnością 5, 10, 25 i 50 sztuk miotły zbożowej na 1 m² plantacji wynosiły odpowiednio 1, 6, 16 i 27% [3] (dodano 26-09-2017).
Orientacyjny próg szkodliwości dla jęczmienia to 10-15 szt./m² (chwasty w takim nasileniu powodują 5% stratę plonu. [2] (dodano 07-05-2018).
 Typowe warunki siedliskowe

wskaźnik świetlny: umiarkowane światło
wskaźnik wilgotnościowy: gleby świeże
wskaźnik trofizmu: gleby umiarkowanie ubogie
wskaźnik kwasowości gleby: gleby kwaśne (4≤ pH < 5) / gleby umiarkowanie kwaśne (5≤ pH <6) [4]

Zwalczanie miotły zbożowej

Wrażliwość na herbicydy: np. alachlor, atrazyna, chizalofop-P, chletodym, chlorosulfuron, chlorotoluron, cyjanazyna, cykloksydym, diflufenikan, fenoksaprop-P etylowy, izoproturon, jodosulfuron metylosodowy, mezosulfuron metylowy, pendimetlina, pinoksaden, piroksysulam, propoksykarbazon sodowy, prosulfokarb, sulfosulfuron, tifensulfuron metylowy, tralkoksydym.

Egzemplarze miotły zbożowej o zabarwieniu zielonkawym są lepiej niszczone przez herbicydy niż osobniki o zabarwieniu antocyjanowym [1] (dodano 14-10-2017).

źródła:
1. Adamczewski K. 2014. Odporność chwastów na herbicydy. PWN, Warszawa, 276 ss.
2. Korbas M., Mrówczyński M. (red.). 2012. Metodyka integrowanej ochrony jęczmienia ozimego i jarego dla producentów. Wyd. IOR-PIB, Poznań, ss. 70.
3. Rola H., Domaradzki K., Kaczmarek S., Kapeluszny J. 2013. Znaczenie progów szkodliwości w integrowanych metodach regulacji zachwaszczenia w zbożach. Prog. Plant Prot./Post. Ochr. Rośl. 53(1): 96–104.
4. Zarzycki K., Trzcińska-Tacik H., Różański W., Szeląg Z., Wołek J., Korzeniak U. 2002. Ecological indicator values of vascular plants of Poland. Ekologiczne liczby wskaźnikowe roślin naczyniowych Polski. Wyd. Inst. Bot. PAN, Kraków, 183 ss.