miotła zbożowa

Apera spica-venti (L.) P. Beauv.
Nazwa angielska: loose silkybent
Rodzina: wiechlinowate (Poaceae)

Wygląd, cechy szczególne: Źdźbła liczne, gładkie. Liście wąskie (do 6mm szerokości), języczek zaostrzony, postrzępiony. Wiechy rozgałęzione. Ziarniak o długości 1,7-2,5mm, dolna plewka z długą ością.

Okres kwitnienia: czerwiec–sierpień.

Cykl życiowy, biologia: Roślina jednoroczna zimująca lub jara. Ziarniak wschodzą głównie z najpłytszych warstw gleby.

Występowanie, szkodliwość: Miotła zbożowa jest gatunkiem bardzo pospolitym, występuje na obszarze całego kraju, preferuje gleby lekkie, zasobne w wodę. Zachwaszcza głównie zboża ozime, rzadziej jare.

Typowe warunki siedliskowe:
wskaźnik świetlny: umiarkowane światło
wskaźnik wilgotnościowy: gleby świeże
wskaźnik trofizmu: gleby umiarkowanie ubogie
wskaźnik kwasowości gleby: gleby kwaśne (4≤ pH < 5) / gleby umiarkowanie kwaśne (5≤ pH <6)

Zwalczanie (wrażliwość na substancje aktywne): np. alachlor, atrazyna, chizalofop-P, chletodym, chlorosulfuron, chlorotoluron, cyjanazyna, cykloksydym, diflufenikan, fenoksaprop-P etylowy, izoproturon, jodosulfuron metylosodowy, mezosulfuron metylowy, pendimetlina, pinoksaden, piroksysulam, propoksykarbazon sodowy, prosulfokarb, sulfosulfuron, tifensulfuron metylowy, tralkoksydym.

LITERATURA:
Adamczewski K. 2014. Odporność chwastów na herbicydy. PWN, Warszawa, 276 ss.
Etykieta-instrukcja środka Conan 600 EC – dostępna na stronie internetowej Min. Roln. i Rozw. Wsi. (dostęp 09.09.2014)
Paradowski A. 2009. Atlas chwastów. Plantpress, Kraków, 230 ss.
Praczyk T., Skrzypczak G. 2004. Herbicydy. PWRiL, Poznań, 274 ss.
Skrzypczak G., Blecharczyk A., Swędrzyński A. 1995. Podręczny Atlas Chwastów, Medix Plus, Po­znań, 150 ss.
Zarzycki K., Trzcińska-Tacik H., Różański W., Szeląg Z., Wołek J., Korzeniak U. 2002. Ecological indicator values of vascular plants of Poland. Ekologiczne liczby wskaźnikowe roślin naczyniowych Polski. Wyd. Inst. Bot. PAN, Kraków, 183 ss.