Miotła zbożowa odporna na izoproturon

Pierwszy przypadek miotły zbożowej odpornej na działanie izoproturonu (inhibitor fotosyntezy w fotosystemie II) został potwierdzony w Szwajcarii w roku 1994. W Polsce jak dotąd nie opisano pojawienia się tego rodzaju odporności u miotły.
W latach 2004-2016, w celu ustalenia czy na krajowych plantacjach występują biotypy miotły zbożowej odporne na izoproturon, w różnych regionach Polski pobrano ponad 480 próbek nasion tego gatunku, które później wykorzystano do doświadczeń prowadzonych w warunkach szklarniowych.
Biotypy odporne stwierdzono na polach zlokalizowanych w północnej części kraju w powiatach gdańskim, kętrzyńskim (2 biotypy), olsztyńskim oraz iławskim. W tych regionach dominowały duże gospodarstwa, a do zwalczania miotły zbożowej od dawna wykorzystywano preparaty zawierające izoproturon. 50% redukcję biomasy biotypów odpornych uzyskano stosując izoproturon w dawce od 466 g/ha do 3930 g/ha, natomiast dla biotypu wrażliwego identyczną skuteczność uzyskano stosując dawkę 43 g/ha.

źródło/więcej informacji:
Adamczewski K., Matysiak K., Kierzek R. 2017. Występowanie biotypów miotły zbożowej (Apera spica-venti L.) odpornej na izoproturon. Fragm. Agron. 34(3): 7–13.

Pełna wersja artykułu dostępna na stronie internetowej wydawnictwa Fragmenta Agronomica.