mezotrion

mezotrion
(ang. mesotrione)

Herbicyd opisany w roku 1999, wprowadzony na rynek światowy w 2001. W Polsce zarejestrowany po raz pierwszy w 2004 (dodano 02-04-2017). Do powstania mezotrionu przyczyniły się obserwacje, że w pobliżu roślin kuflika cytrynowego (Callistemon citrinus) rośnie niewiele innych gatunków. Okazało się, że kuflik przez system korzeniowy wydziela naturalną substancję działającą fitotoksycznie – leptospermon. Na bazie leptospermonu stworzono kilka herbicydów, w tym mezotrion. Nazwa handlowa herbicydu Callisto pochodzi od łacińskiej nazwy rodzajowej kuflika – Callistemon.

GRUPA CHEMICZNA: trójketony.

GRUPA HRAC: F2.

DROGI WNIKANIA DO ROŚLIN: Pobierany przez liście, pędy oraz korzenie roślin.

DZIAŁANIE: Mezotrion jest herbicydem działającym systemicznie (przemieszczającym się w roślinie). Blokuje działanie enzymu HPPD (ang. p-hydroxyphenylpyruvate dioxygenase), uczestniczącego w  przekształceniu tyrozyny w plastochinon i α-tokoferol. Efektem jest zaburzenie powstawania karotenoidów i zniszczenie chlorofilu. Pierwsze objawem jest bielenie liści dostrzegalne po 5-7 dniach od oprysku. Do obumarcia gatunków wrażliwych dochodzi zazwyczaj po 14 dniach po zabiegu (dodano 02-04-2017).
Kukurydzy posiada zdolność do szybkiej degradacji mezotrionu. W pewnym stopniu za selektywność może odpowiadać również fakt, że mezotrion jest przez liście kukurydzy wolniej pobierany niż przez liście chwastów. Gatunkiem uprawnym bardzo wrażliwym na tę substancję czynną jest soja, uszkodzenia pojawiają się już przy dawce 4g/ha.

SKUTECZNOŚĆ CHWASTOBÓJCZA*:
mezotrion w dawce 150g/ha:
gatunki wrażliwe: bieluń dziędzierzawa, ambrozja bylicolistna, chwastnica jednostronna, fiołek polny, jasnota purpurowa, komosa biała, komosa wielkolistna, maruna bezwonna, przytulia czepna, rdestówka powojowata (rdest powojowaty), rumian polny, rumianek pospolity, szarłat szorstki, tasznik pospolity, tobołki polne, żółtlica drobnokwiatowa [1] (aktualizacja 02-04-2017).

*Skuteczność herbicydu zależy od wielu czynników m.in. fazy rozwojowej chwastu, dawki i formulacji preparatu. Dlatego informacji dotyczących wrażliwości chwastów na działanie środka chwastobójczego należy zawsze szukać w jego etykiecie.

PRZYKŁADOWE MOŻLIWOŚCI ZASTOSOWANIA: kukurydza.

POŁOWICZNY ROZKŁAD W GLEBIE (DT50): badania laboratoryjne 6-27 dni; badania polowe 3-7 dni.

OSTRA DOUSTNA TOKSYCZNOŚĆ DLA SZCZURA (LD50): > 5000 mg/kg.

WYBRANE PREPARATY (aktualizacja 02-04-2017):

  • Arigo 51 WG (+ nikosulfuron + rimsulfuron)
  • Border 100 SC
  • Calaris 400 SC (+ terbutylazyna)
  • Callisto 100 SC
  • Camix 560 SE (+ metolachlor-S)
  • Colombus 51 WG (+ nikosulfuron + rimsulfuron)
  • Elpaso 105 OD (+ nikosulfuron)
  • Elumis 105 OD (+ nikosulfuron)
  • Lumax 537,5 SE (+ metolachlor-S + terbutylazyna)
  • Maran 100 SC
  • Mezotrion 100 SC
  • Notos 100 SC
  • Osorno SC
  • Razor
  • Solis 100 SC
  • Solux 105 OD (+ nikosulfuron)
  • Temsa SC

źródła:
1. Temsa SC. Etykieta preparatu – instrukcje stosowania środków ochrony roślin MRiRW. Załącznik do zezwolenia MRiRW nr R – 190/2015 z dnia 29.10.2015 r.