mezosulfuron metylowy

mesosulfuron-methyl (angielska nazwa zwyczajowa)

 Herbicyd odkryty w roku 1996, opisany w 2001 [4]. W Polsce pierwszy raz dopuszczony do stosowania w 2003 [3].

GRUPA CHEMICZNA: pochodne sulfonylomocznika

GRUPA HRAC: B

DROGI WNIKANIA DO ROŚLIN: Mezosulfuron metylowy pobierany jest przede wszystkim przez liście roślin.

 MECHANIZM DZIAŁANIA: Substancja blokującą działanie syntazy acetolaktanowej (acetomleczanowej). Efektem działania jest zahamowanie powstawania aminokwasów rozgałęzionych: waliny i izoleucyny. Dochodzi do zaprzestania podziałów komórkowych i wzrostu roślin.
Temperatura optymalna dla działania mezosulfuronu wynosi około 15ºC [2] (aktualizacja 28.12.2016).

 SKUTECZNOŚĆ CHWASTOBÓJCZA*:

  • mezosulfuron (dawki nie określono):
    Chwasty wrażliwe: gorczyca polna, miotła zbożowa, owies głuchy, samosiewy rzepaku, szarłat szorstki, włośnice [3]

PRZYKŁADOWE MOŻLIWOŚCI ZASTOSOWANIA: pszenica ozima, pszenżyto ozime, żyto.

 Połowiczny rozkład w glebie (DT50): w badaniach laboratoryjnych 6-91 dni, w badaniach polowych 77-114 dni (jesień), 29-73 dni (wiosna) [1].

Ostra doustna toksyczność dla szczura (LD50): > 5000 mg/kg [4]

WYBRANE PREPARATY:

  • Alister 162 OD (+ diflufenikan + jodosulfuron metylosodowy)
  • Alister Grande 190 OD (+ diflufenikan + jodosulfuron metylosodowy)
  • Atlantis 12 OD (+ jodosulfuron metylosodowy)

 źródła:
1.
Footprint PPDB (Pesticide Properties Database). http://www.herts.ac.uk/aeru/footprint [dostęp 26.01.2015].
2. Horoszkiewicz-Janka J, Korbas M, Mrówczyński M. (red.). 2013. Metodyka integrowanej ochrony pszenicy ozimej i jarej dla producentów. IOR – PIB, Poznań.
3. Praczyk T., Skrzypczak G. 2004. Herbicydy. PWRiL, Poznań, 274 ss.

4. Tomlin C. D. S. (red.). 2006. The Pesticide Manual. 14th edition. British Crop Production Council, Alton, 1350 ss.