komosa biała

Chenopodium album L.
Nazwa angielska: lambsquarters, common lambsquarter, fat-hen, white goosefoot
Rodzina: komosowate (Chenopodiaceae)

Wygląd, cechy szczególne: Komosa biała osiąga na ogół 15-100cm wysokości, jednak w korzystnych warunkach niektóre egzemplarze dorastają nawet 3m. Ma silnie rozwinięty korzeń palowy. Liście podłużnie rombowane lub prawie lancetowate, ząbkowane lub całobrzegie. Kwiatostany kłosokształtne lub wiechowate. Owocem jest spłaszczony orzeszek. Cała roślina mączysto owłosiona.
Komosa biała siewka, widoczne liścienie oraz pierwsze liście.Okres kwitnienia: lipiec-październik

Cykl życiowy, biologia: Gatunek jednoroczny jary. Pojedynczy egzemplarz produkuje nawet kilkadziesiąt tysięcy nasion (średnio kilkaset – kilka tysięcy). Nasiona mogą bez problemu przetrwać w glebie ok. 40 lat. Kiełkowanie odbywa się w temperaturach od 5 do 33ºC (najlepiej przy 18 ºC – badania przeprowadzone w Czechach).

Występowanie, szkodliwość: Chwast bardzo pospolity. Najpospolitszy w Polsce gatunek dwuliścienny zachwaszczający kukurydzę, występuje praktycznie na każdej plantacji. Bardzo częsty w okopowych, rzadziej w zbożach i rzepaku.
Obecność już 5 egzemplarzy komosy na powierzchni 10m² plantacji kukurydzy w okresie zbioru, może spowodować spadek plonu ziarna o 5%. Próg szkodliwości dla kukurydzy to 2 szt./m² [1] (dodano 23-03-2017).
Komosa biała w uprawie kukurydzy.Typowe warunki siedliskowe:
wskaźnik świetlny: pełne światło
wskaźnik wilgotnościowy: gleby świeże
wskaźnik trofizmu: gleby zasobne – bardzo zasobne
wskaźnik kwasowości gleby: gleby obojętne (6≤ pH <7)

Zwalczanie komosy białej (wrażliwość na substancje aktywne) np.*: 2,4-D, bromoksynil, chlorotoluron, chlorydazon, desmedifam, dikamba, dimetachlor, flurochloridon, izoksaflutol, izoproturon, lenacyl, linuron, MCPA, mekoprop-P, metamitron, metobromuron, mezotrion, napropamid, oksyfluorofen, pendimetalina, sulkotrion, tembotrion, terbutyloazyna, tribenuron.

W badaniach czeskich przedwschodowy zabieg preparatami zawierającymi pendimetalinę lub linuron, przeprowadzony w warunkach wysokiej wilgotności (65mm opadów na przestrzeni 4 tygodni po zabiegu), eliminował komosę białą w 100%. W przypadku niskiej wilgotności gleby (25mm opadów na przestrzeni 4 tygodni po zabiegu) skuteczność linuronu obniżyła się do ok. 10%, natomiast efektywność działania pendimetaliny pozostała bez zmian (100%) (dodano 14-06-2017).

*Skuteczność herbicydu zależy od wielu czynników m.in. fazy rozwojowej chwastu, dawki i formulacji preparatu. Dlatego informacji dotyczących wrażliwości chwastów na działanie środka chwastobójczego należy zawsze szukać w jego etykiecie.

źródła:
1. Bereś P. K., Mrówczyński M. (red.). 2013. Metodyka integrowanej ochrony kukurydzy dla producentów. Wyd. Inst. Ochr. Roślin, Poznań, 67 ss.