gwiazdnica pospolita

Stellaria media (L.) Vill.
Nazwa angielska:
common chickweed, chickweed
Rodzina: goździkowate (Caryophyllaceae)

Wygląd, cechy szczególne: Łodyga obła, cienka, rozesłana, leżąca lub podnosząca się, długość 10-40cm (5-90cm), jednoszeregowo owłosiona. W węzłach pędu mogą powstawać korzenie przybyszowa. Liście jajowate, zaostrzone, dolne na ogonkach, górne siedzące. Kwiaty niewielkie, białe. Owocem jest wielonasienna torebka, nasiona okrągławe, ok. 1mm średnicy, spłaszczone.

Okres kwitnienia: Kwitnienie może odbywać się nieomal cały rok, poza okresami mrozów.

Okres wschodów: Siewki gwiazdnicy pospolitej pojawiają się praktycznie cały rok.

Cykl życiowy, biologia: Roślina jednoroczna, zimująca, w ciągu roku może wydać nawet kilka pokoleń. Pojedynczy egzemplarz produkuje około 1000 nasion (inne źródła informują o 15 tys.). Może rozmnażać się również wegetatywnie, wytwarzając korzenie przybyszowe w węzłach pędu.

Występowanie, szkodliwość: Gwiazdnica zachwaszcza wszystkie rodzaje upraw. Ze względu na niewielkie rozmiary jest szkodliwa przede wszystkim we wczesnych fazach rozwojowych roślin uprawnych.
W badaniach angielskich ustalono, że gwiazdnica konkurując z jęczmieniem może bardzo szybko wyjałowić glebę z azotu i spowodować nawet 80% stratę plonu. Korzenie jęczmienia i gwiazdnicy penetrują glebę na podobną głębokość, jednak system korzeniowy gwiazdnicy rośnie znacznie szybciej.
Gwiazdnica jest gatunkiem mogącym gromadzić duże ilości azotanów, nawet do poziomów, które mogą być szkodliwe dla zwierząt roślinożernych. (dodano 05.12.2017)

Typowe warunki siedliskowe:
wskaźnik świetlny: pełne światło
wskaźnik wilgotnościowy: gleby świeże – wilgotne
wskaźnik trofizmu: gleby zasobne – bardzo zasobne
wskaźnik kwasowości gleby: gleby obojętne (6≤ pH <7)

Gwiazdnica pospolita – zwalczanie (wrażliwość na substancje aktywne) np. *: amidosulfuron, bentazon, chlomazon, chlorotoluron, chlorydazon, desmedifam, dikamba, dimetachlor, etofumesat, fenmedifam, florasulam, flurochloridon, fluroksypyr, izoksaflutol, izoproturon, jodosulfuron, linuron, mekoprop-P, metamitron, metazachlor, metobromuron, metrybuzyna, napropamid, nikosulfuron, pendimetalina, rimsulfuron, sulfosulfuron, tifensulfuron, tribenuron.

*Skuteczność herbicydu zależy od wielu czynników m.in. fazy rozwojowej chwastu, dawki i formulacji preparatu. Dlatego informacji dotyczących wrażliwości chwastów na działanie środka chwastobójczego należy zawsze szukać w jego etykiecie.

Ciekawostki: Rząd włosków występujący na łodydze pozwala na odprowadzanie w dół wody pochodzącej z rosy i deszczu co ułatwia ukorzenianie się pędu oraz dostarcza wodę w pobliże systemu korzeniowego.