etofumesat

ethofumesate (angielska nazwa zwyczajowa)

 Herbicyd opisany w roku 1969, po raz pierwszy wprowadzony na rynek w 1974, pierwsza rejestracja w Polsce miała miejsce w roku 1976 [2, 4]

 GRUPA CHEMICZNA: pochodne benzofuranu

 GRUPA HRAC: N

 DROGI WNIKANIA DO ROŚLIN: Pobierany przez wschodzące pędy (trawy) i korzenie (rośliny dwuliścienne) [5]. W niskim stopniu pobierany przez liście z dobrze wykształconą kutikulą (dodano 31-08-2017).
Temperatura minimalna dla działania etofumesatu to 2-7˚C, optymalna 12-23˚C, maksymalna 25˚C [6] (aktualizacja 31-08-2017).

 MECHANIZM DZIAŁANIA: Inhibitor syntezy lipidów.

 SKUTECZNOŚĆ CHWASTOBÓJCZA*:

  • Etofumesat (dawki nie podano):
    Chwasty wrażliwe: bniec biały, dymnica pospolita, gwiazdnica pospolita, mlecz zwyczajny, mlecz polny, poziewnik szorstki, przytulia czepna, rdestówka powojowata (dawniej rdest powojowy), sporek polny, szarłat szorstki [1, 4].
  • Etofumesat w dawce 1000g/ha zastosowany przedwschodowo:
    Chwasty wrażliwe: dymnica pospolita, gwiazdnica pospolita i mlecz zwyczajny.
    Chwasty średnio wrażliwe: fiołek polny, komosa biała, rdest plamisty, rdestówka powojowata (dawniej rdest powojowy), rdest ptasi, wiechlina roczna, wilczomlecz obrotny.
    Chwasty odporne: jasnota purpurowa, psianka czarna, starzec zwyczajny [3].
  • Etofumesat w dawce 1000g/ha zastosowany powschodowo:
    Chwasty wrażliwe: maruna bezwonna, rdestówka powojowata (dawniej rdest powojowy), tasznik pospolity, tobołki polne, żółtlica drobnokwiatowa.
    Chwasty średnio wrażliwe: fiołek polny, gwiazdnica pospolita, komosa biała, psianka czarna, rdest plamisty, szarłat szorstki [3].

 *Skuteczność herbicydu zależy od wielu czynników m.in. fazy rozwojowej chwastu, dawki i formulacji preparatu. Dlatego informacji dotyczących wrażliwości chwastów na działanie środka chwastobójczego należy zawsze szukać w jego aktualnej etykiecie.

 PRZYKŁADOWE MOŻLIWOŚCI ZASTOSOWANIA: burak cukrowy i pastewny

Połowiczny rozkład w glebie (DT50): 84-407 dni w badaniach polowych, 10-122 w warunkach laboratoryjnych [5].

Ostra doustna toksyczność dla szczura (LD50): >5000 mg/kg [2]

WYBRANE PREPARATY:

  • Agent 180 EC (+ fenmedifam + desmedifam )
  • Akord 180 OF (+ desmedifam + fenmedifam)
  • Bacalon 390 SC (+ fenmedifam)
  • Beetup Trio 180 SC (+ fenmedifam + desmedifam)
  • Belvedere Forte 400 SE (+ fenmedifam + desmedifam)
  • Beta – Team 250 SE (+ fenmedifam + desmedifam)
  • Betanal Elite 274 EC (+ fenmedifam + desmedifam)
  • Betanal MaxxPro 209 OD (+            fenmedifam + desmedifam + lenacyl)
  • Betanal Quattro 380 SE (+ metamitron + desmedifam + fenmedifam)
  • Burakosat 500 SC
  • Ethofol 500 SC
  • Ethosat 500 SC
  • Etos 500 SC
  • Fumesate 500 SC
  • Kemiron Koncentrat 500 SC
  • Kontakttwin 191 EC (+ fenmedifam)
  • Oblix 500 SC
  • Oblix MT 500 SC (+ metamitron)
  • Powertwin 400 SC (+ fenmedifam)
  • Saherb 180 SC (+ fenmedifam + desmedifam)
  • Teamforce 180 EC (+ fenmedifam)
  • Torero 500 SC (+ metamitron)
  • Triple 250 SE (+ fenmedifam + desmedifam)
  • Wizard 180 EC (+ fenmedifam)

 źródła:
1. Adamczewski K. 2014. Odporność chwastów na herbicydy. PWN, Warszawa, 276 ss.
2. Footprint PPDB (Pesticide Properties Database). http://www.herts.ac.uk/aeru/footprint [dostęp 09.06.2015].
3. Oblix 500 SC. Etykieta preparatu – instrukcje stosowania środków ochrony roślin MRiRW. Załącznik do zezwolenia MRiRW nr R – 107/2012 z dnia 10.08.2012 r. zmienionego decyzją MRiRW nr R- 131/2013d z dnia 18.06.2013 r.
4. Praczyk T., Skrzypczak G. 2004. Herbicydy. PWRiL, Poznań, 274 ss.
5. Tomlin C. D. S. (red.). 2006. The Pesticide Manual. 14th edition. British Crop Production Council, Alton, 1350 ss.
6. Zalecenia Ochrony Roślin na lata 2010/2011. Cz. I. Wykaz środków ochrony roślin. 2010. Inst. Ochr. Roślin, Poznań, 267 ss.