chloroprofam

chlorpropham (angielska nazwa zwyczajowa)

 Substancja opisana i wprowadzona na rynek światowy w roku 1951, w Polsce zadebiutowała w 1965. Stosowana jako herbicyd oraz regulator wzrostu zapobiegający kiełkowaniu bulw ziemniaka podczas przechowywania.

 GRUPA CHEMICZNA: karbaminiany

 GRUPA HRAC: K2

 DROGI WNIKANIA DO ROŚLIN: Pobierany głównie przez korzenie, w mniejszym stopniu przez liście.

 MECHANIZM DZIAŁANIA: Hamuje przebieg podziałów komórkowych w roślinach (inhibitor procesu mitozy).

 SKUTECZNOŚĆ CHWASTOBÓJCZA*:

  • chloroprofam (dawki nie określono)
    Gatunki wrażliwe: gorczyca polna, gwiazdnica pospolita, łoboda rozłożysta, komosa biała, pokrzywa żegawka, psianka czarna, sporek polny, tasznik pospolity, tobołki polne, wiechlina roczna.

 *Skuteczność herbicydu zależy od wielu czynników m.in. fazy rozwojowej chwastu, dawki i formulacji preparatu. Dlatego informacji dotyczących wrażliwości chwastów na działanie środka chwastobójczego należy zawsze szukać w jego etykiecie.

 PRZYKŁADOWE MOŻLIWOŚCI ZASTOSOWANIA: cebula z siewu

Połowiczny rozkład w glebie (DT50): 22 lub 27 dni w warunkach laboratoryjnych (wynik 2 różnych badań).

Ostra doustna toksyczność dla szczura (LD50): 4200 mg/kg

WYBRANE PREPARATY:

  • Alliacine 400 EC
  • Criptic 400 EC

źródła:
1. Footprint PPDB (Pesticide Properties Database). http://www.herts.ac.uk/aeru/footprint [dostęp 10.02.2015].
2. Praczyk T., Skrzypczak G. 2004. Herbicydy. PWRiL, Poznań, 274 ss.
3. Tomlin C. D. S. (red.). 2006. The Pesticide Manual. 14th edition. British Crop Production Council, Alton, 1350 ss.