bifenoks

bifenox (angielska nazwa zwyczajowa)

 Herbicyd opisany po raz pierwszy w literaturze w roku 1973 [4].

 GRUPA CHEMICZNA: pochodne eteru binitrofenylowego

 GRUPA HRAC: E

 DROGI WNIKANIA DO ROŚLIN: Bifenoks pobierany jest przez liście, kiełki oraz korzenie chwastów.

 MECHANIZM DZIAŁANIA: Herbicyd w ograniczonym stopniu przemieszcza się w roślinie. Blokuje działanie oksydazy protoporfyrinogenowej, enzymu biorącego udział w fotosyntezie. Prowadzi do zahamowania powstawania chlorofilu oraz zniszczenia membran komórkowych. Do działania binefosku niezbędne jest światło (herbicyd fotoaktywny). Pierwszymi objawami działania są ciemnozielone plamy na liściach (następstwo zniszczenia membran komórkowych i wycieku cytoplazmy z komórek). Później uwidaczniają się chlorozy (blokada syntezy chlorofilu), a w końcu tkanki obumierają.
Temperatura minimalna dla działania bifenoksu wynosi 4ºC, maksymalna 25ºC [3] (dodano 12.12.2016).

 SKUTECZNOŚĆ CHWASTOBÓJCZA*:

  • bifenoks w dawce 288-720 g/ha:

Chwasty wrażliwe np: fiołek polny, gwiazdnica pospolita, jasnota purpurowa, jasnota różowa, komosa biała, mak polny, maruna bezwonna, przetacznik bluszczykowy, przetacznik perski, przytulia czepna, rdest powojowy, tasznik pospolity, tobołki polne.

Chwasty średnio wrażliwe np: chaber bławatek, rumian polny, samosiewy rzepaku.

Chwasty odporne np: chwasty jednoliścienne, samosiewy zbóż, bodziszek drobny, gorczyca polna, chwasty wieloletnie [2].

 *Skuteczność herbicydu zależy od wielu czynników m.in. fazy rozwojowej chwastu, dawki i formulacji preparatu. Dlatego informacji dotyczących wrażliwości chwastów na działanie środka chwastobójczego należy zawsze szukać w jego etykiecie.

 PRZYKŁADOWE MOŻLIWOŚCI ZASTOSOWANIA: jęczmień ozimy, pszenica ozima, pszenżyto ozime, rzepak ozimy, żyto ozime.

Po zabiegu przeprowadzonym w pszenżycie ozimym i życie mogą pojawić się symptomy fitotoksycznego działania, które nie mają wpływu na plon [2] (dodano 24-10-2017).

Połowiczny rozkład w glebie (DT50): 8,3-32,1 dni w badaniach polowych, w badaniach laboratoryjnych 4-18 dni [1].

Ostra doustna toksyczność dla szczura (LD50): > 5000 mg/kg [1]

WYBRANE PREPARATY:

  • Fox 480 SC

źródła:
1. Footprint PPDB (Pesticide Properties Database). http://www.herts.ac.uk/aeru/footprint [dostęp 12.09.2015].
2. Fox 480 SC. Etykieta preparatu – instrukcje stosowania środków ochrony roślin MRiRW. Załącznik do zezwolenia MRiRW nr R – 200/2014 z dnia 25.09.2014 r.
3. Horoszkiewicz-Janka J, Korbas M, Mrówczyński M. (red.). 2013. Metodyka integrowanej ochrony pszenicy ozimej i jarej dla producentów. IOR – PIB, Poznań.
4. Tomlin C. D. S. (red.). 2006. The Pesticide Manual. 14th edition. British Crop Production Council, Alton, 1350 ss.