amidosulfuron

amidosulfuron

amidosulfuron (angielska nazwa zwyczajowa)

 Herbicyd zarejestrowany w Polsce w roku 1994 [5].

GRUPA CHEMICZNA: pochodne sulfonylomocznika

GRUPA HRAC: B

DROGI WNIKANIA DO ROŚLIN: Amidosulfuron jest selektywnym, systemicznym herbicydem, pobieranym przez liście i korzenie chwastów.

DZIAŁANIE: Blokuje działanie enzymu niezbędnego do powstawania aminokwasów rozgałęzionych, co prowadzi do zaburzeń w biosyntezie białek.  Efekt chwastobójczy uzyskuje się 14-18 dni po zabiegu (dodano 18-07-2018). Temperatura minimalna dla działania amidosulfuronu to 5-6˚C, optymalna 12-15˚C i maksymalna 20˚C [3] (dodano 18-04-2017).

SKUTECZNOŚĆ CHWASTOBÓJCZA*:

  • amidosulfuron w dawce 15-30 g/ha:
    Chwasty wrażliwe: gwiazdnica pospolita (w zbożach jarych), kurzyślad polny, maruna bezwonna, poziewnik szorstki, przytulia czepna, rdestówka powojowata (dawniej rdest powojowaty), rumian polny, samosiewy rzepaku, tasznik pospolity, tobołki polne, żółtlica drobnokwiatowa [2].

 *Skuteczność herbicydu zależy od wielu czynników m.in. fazy rozwojowej chwastu, dawki i formulacji preparatu. Dlatego informacji dotyczących wrażliwości chwastów na działanie środka chwastobójczego należy zawsze szukać w jego etykiecie.

PRZYKŁADOWE MOŻLIWOŚCI ZASTOSOWANIA: jęczmień jary, jęczmień ozimy, pszenica jara, pszenżyto jare, pszenica ozima, pszenżyto jare, pszenżyto ozime, żyto.

W doświadczeniu IUNG-PIB amidosulfuron stosowany łącznie z bioregulatorem zawierającym antywylegacz CCC (chlorek chloromekwatu) nie wywierał fitotoksycznego wpływu na badaną odmianę pszenicy ozimej (Mewa). Sposób aplikacji (herbicyd i antywylegacz zastosowane razem lub osobno) nie wpłynął na skuteczność chwastobójczą. [4] (dodano 18-04-2017).

Połowiczny rozkład w glebie (DT50): 3-29 dni w warunkach laboratoryjnych [1].
Substancja rozkładana jest przez mikroorganizmy glebowe (dodano 18-04-2017).

Ostra doustna toksyczność dla szczura (LD50): ≥ 5000 mg/kg

WYBRANE PREPARATY (aktualizacja 11-04-2018):

  • Ambasador 75 WG
  • Faraon 75 WG
  • Grodyl 75 WG
  • Sekator 125 OD (+ jodosulfuron metylosodowy)
  • Zeus 208 WG (+ propoksykarbazon sodu + jodosulfuron metylosodowy)

źródła:
1. Footprint PPDB (Pesticide Properties Database). http://www.herts.ac.uk/aeru/footprint [dostęp 13.12.2016].

2. Grodyl 75 WG. Etykieta preparatu – instrukcje stosowania środków ochrony roślin MRiRW. Załącznik do decyzji MRiRW nr R-374/2014d z dnia 14.10.2014 r.
3. Horoszkiewicz-Janka J, Korbas M, Mrówczyński M. (red.). 2013. Metodyka integrowanej ochrony pszenicy ozimej i jarej dla producentów. IOR – PIB, Poznań.
4. Marczewska-Kolasa K., Kieloch R. 2012. Ocena łącznego stosowania amidosulfuronu z CCC w zależności od fazy rozwojowej pszenicy ozimej. Prog. Plant Prot./Post. Ochr. Roślin 52 (3): 567-571.
5. Praczyk T., Skrzypczak G. 2004. Herbicydy. PWRiL, Poznań, 274 ss.